I SA/Wr 296/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary porządkowej postanawia: I. odrzucić skargę; II. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W następstwie skierowanego do strony wezwania do opłacenia skargi na ww. postanowienie poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, skarżący A. W. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 20.01.2017 r. (sygn. akt I SA/Wr 296/16) referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z uwagi na wybiórczość danych jakie ujawnił skarżący w postępowaniu wszczętym wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 20.03.2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 20.01.2017 r. (sygn. akt I SA/Wr 296/16). Z uwagi na powyższe, skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31.03.2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca to wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 17.05.2017 r. Wymagany wpis nie został uiszczony. Pismem z dnia 24.05.2017 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek o zwolnienie go w całości albo w części od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, powołując się na nowe okoliczności, które nie były przedmiotem rozpoznania poprzedniego wniosku o zwolnienie. Okoliczności tych jednak nie przedstawił. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. W stanie faktycznym sprawy, w związku z prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20.03.2017 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31.03.2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (w kwocie 100 zł) od skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zapoczątkowany tym zdarzeniem bieg siedmiodniowego terminu do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi rozpoczął bieg w dniu 18.05.2017 r. i upływał w dniu 24.05.2017 r. (środa). Mając, na uwadze, że w dniu 24.05.2017 r. skarżący nadał kolejny wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych należy wyjaśnić, że nie przerywa biegu siedmiodniowego terminu do uregulowania wpisu sądowego ponowne wniesienie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W orzecznictwie sądowym utrwalone jest bowiem stanowisko, że z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych wypływa obowiązek strony do uiszczenia wymaganego wpisu. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2005 r., sygn. akt II FZ 608/05). Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd skargę w sprawie odrzucił z powodu jej nieopłacenia, o czym orzekł jak w punkcie I postanowienia. Odnosząc się do zawartego w pkt II orzeczenia postanowienia o umorzeniu prawa pomocy należy wyjaśnić, że rozstrzygnięcie w tym przedmiocie z uwagi na okoliczności sprawy znajduje uzasadnienie w treści art. 249a p.p.s.a. Powołany przepis w zakresie znajdującym zastosowanie w sprawie stanowi, że jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie Sądu, z takim przypadkiem mamy do czynienia w sprawie, albowiem w przypadku ewentualnego zaskarżenia przez stronę postanowienia o odrzuceniu skargi strona nie będzie zobowiązana do uiszczenia żadnych kosztów postępowania, o czym przesądza treść art. 220 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu.