I SA/Wr 297/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Łysikowska (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Borońskiej w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2009 – 2012 postanawia oddalić wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego WSA Katarzyny Borońskiej. Postanowieniem z dnia 29 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. D. z [...] lutego 2015 r. z uwagi na odmowę uiszczenia przez stronę skarżącą wpisu sądowego od złożonej skargi. Od tego postanowienia pismem z dnia [...] października 2015 r. skarżący złożył zażalenie, w treści którego zawarł wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego WSA Katarzyny Borońskiej. W motywach wniosku skarżący podniósł, że ww. sędzia WSA bezpodstawnie i bezprawnie odmówiła stronie skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie. Jako podstawę wyłączenia skarżący wskazał art. 18, art. 19 i art. 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a). W dniu [...] listopada 2015 r. sędzia WSA Katarzyna Borońska złożyła pisemne oświadczenie, że w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 297/15 nie zachodzą podstawy jej wyłączenia określone w art. 18 p.p.s.a., jak również nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywoływać wątpliwości co do jej bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Borońskiej podlegał oddaleniu. Wyjaśnić trzeba, że p.p.s.a. przewiduje ściśle sytuacje, gdy sędzia może zostać wyłączony od rozpoznania konkretnej sprawy. Wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy, stosownie do treści art. 18 § 1 p.p.s.a. następuje w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawi; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.). Niezależnie od ww. przyczyn zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Obowiązkiem strony zgłaszającej wniosek jest natomiast uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, podana przez skarżącego we wniosku argumentacja w żaden sposób nie uprawdopodabnia przyczyn wyłączenia wskazanego sędziego. Przywołana zaś przez skarżącego we wniosku okoliczność – odmowa zwolnienia od kosztów sądowych - nie stanowi podstawy wyłączenia, określonej w art. 18 p.p.s.a. Należy również zauważyć, że wskazana we wniosku sędzia oświadczyła, że nie zachodzą w stosunku do niej żadne okoliczności z art. 18 oraz art. 19 p.p.s.a. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że brak podstaw do wyłączenia sędziego występuje zwłaszcza, gdy sędzia złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w powołanym przepisie, dające podstawę do wyłączenia go i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości (zob. postanowienia NSA z 11 września 2012 r., II OZ 704/12, CBOSA - orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić w tym miejscu należy, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (zob. postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 212/71, OSNC 1972/3/55). W tym stanie rzeczy, wobec braku oczywistych faktycznych i prawnych przesłanek do wyłączenia sędziego WSA Katarzyny Borońskiej, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.