I SA/Wr 297/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Borońskiej w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2009-2012 postanawia: odrzucić zażalenie z dnia 17 grudnia 2015 r. Pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. zatytułowanym "skarga" skarżący wniósł o "stwierdzenie nieważności bezprzedmiotowego postanowienia sygn. akt I SA/Wr 297/15 z dnia 30 listopada 2015 r.". Pismo to zostało zakwalifikowane jako zażalenie na postanowienie z dnia 30 listopada 2015 r. oddalające, złożony 15 października 2015 r., wniosek o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Borońskiej. W związku z powyższym skarżący, pismem z dnia 7 stycznia 2016 r. (w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 grudnia 2015 r.), został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia przez podanie zwięzłego uzasadnienia oraz wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia został doręczony na adres strony skarżącej w dniu 11 stycznia 2016 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący dnia 13 stycznia 2016 r. nadał pismo mające na celu uzupełnienie wspomnianych wyżej braków formalnych. W piśmie tym skarżący wniósł o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia. Swoje żądanie uzasadnił zdaniem o treści "Z przyczyn oczywistych – zasadnie i słusznie (zob. materiał dowodowy), żądam stwierdzenia nieważności nie przedmiotowego i niecelowego postanowienia sygn. akt I SA/Wr 297/15 dn. 30.11.2015 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno spełniać warunki przewidziane dla pisma strony, ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia, wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. W rozpatrywanej sprawie, wezwaniem z dnia 7 stycznia 2016 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez podanie zwięzłego uzasadnienia oraz wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 30 listopada 2015 r. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 11 stycznia 2016 r., a zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania upływał z dniem 18 stycznia 2016 r. Dnia 13 stycznia 2016 r. skarżący nadał pismo mające na celu uzupełnienie braków formalnych. Odnosząc się do tego pisma Sąd stwierdził, że braki formalne nie zostały uzupełnione zgodnie z wezwaniem z dnia 7 stycznia 2016 r. Skarżący skutecznie wniósł o zmianę lub uchylenie postanowienia. Jednakże cytowane już z w/w pisma zdanie nie może być przez Sąd traktowane jako prawidłowe uzasadnienie. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymaga wskazania w zażaleniu podstaw zaskarżenia, lecz tylko zwięzłego uzasadnienia zażalenia, a więc wskazania uchybień postępowania, które według skarżącego uzasadniają zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia lub zarządzenia. Jednakże, aby zażalenie mogło zostać uwzględnione, celowe jest wykazanie, że zaskarżone postanowienie narusza prawo materialne przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie bądź też narusza przepisy postępowania w taki sposób, że mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 w zw. z art. 197 § 2). Uzasadnienie przedstawione przez skarżącego nie spełnia tych wymogów. Mając na względzie powyższe uwagi należało uznać, że braki formalne nie zostały prawidłowo uzupełnione. W związku z tym zażalenie podlega odrzuceniu. Z wymienionych powodów Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.