I SA/Wr 3/04
WyrokWSA we Wrocławiu2005-11-10
Skład orzekający: Marta Semiczek, Halina Betta, Zbigniew Łoboda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości, mimo zarzutów podatniczki dotyczących niezgodności wyszczególnionych składników podatkowych z rzeczywistymi faktami oraz błędnego określenia przedmiotu opodatkowania?Ratio decidendi
Organ odwoławczy nieprawidłowo uznał, że podatniczka nie kwestionowała powierzchni nieruchomości stanowiącej przedmiot opodatkowania. Stwierdzenie "wyszczególnione składniki podatkowe niezgodne są z opisem nieruchomości i rzeczywistymi faktami" stanowiło zarzut dotyczący błędnego określenia przedmiotu opodatkowania, który organ odwoławczy powinien był wyjaśnić. Zaniechanie tej czynności skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) PPSA.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wymiaru podatku od nieruchomości za 2003 rok dla M. F., która nabyła dwa lokale mieszkalne z udziałem w gruncie. Organ pierwszej instancji określił wysokość podatku, opierając się na złożonym przez podatniczkę wykazie nieruchomości. Podatniczka wniosła odwołanie, zarzucając niezgodność wyszczególnionych składników podatkowych z rzeczywistymi faktami oraz niemożność korzystania z nieruchomości z powodu nieprzeprowadzenia podziału fizycznego i nieopróżnienia garażu. Podniosła również trudną sytuację finansową. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, uznając obowiązek podatkowy i odrzucając zarzuty dotyczące braku możliwości korzystania z nieruchomości oraz kwestii umorzenia podatku. Podatniczka zaskarżyła decyzję SKO do WSA, powtarzając zarzuty i dodając nowe dotyczące błędnej powierzchni nieruchomości oraz zbycia jednego z lokali.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. Nr [...]. Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji. Zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. na rzecz skarżącej kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek, Sędzia NSA Halina Betta (sprawozdawca), Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Protokolant Michał Kazek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2005r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 rok I. uchyla zaskarżoną decyzję: II. wstrzymuje wykonanie decyzji wymienionej w pkt I, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. na rzecz skarżącej kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w
J. G. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...]. Nr [...] skierowaną do skarżącej M. F. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2003 r. w odniesieniu do nieruchomości położonej w O. nr [...] gmina G.
Z poczynionych ustaleń wynika iż podatniczka M. F. nabyła w dniu [...]r. od gminy lokal mieszkalny z piwnicą o pow. [...] m2 wraz z udziałem w działce gruntu wynoszącym [...] w O. nr [...] w dniu zaś [...] kupiła kolejny lokal mieszkalny w tym samym budynku o pow. [...] m2 wraz z udziałem w działce gruntu wynoszącym [...].
Wójt Gminy określając podatniczce wysokość podatku od przedmiotowej nieruchomości przyjął iż powierzchnia mieszkalna powyżej [...] m wynosi [...] m2, powierzchnia mieszkalna o wysokości od [...] do [...] wynosi [...] m2, pozostałe zaś powierzchnie wynoszą [...] m2 oraz grunty pozostałe [...] m2.
Ustalając podatniczce wysokość podatku za 2003r. od przedmiotowej nieruchomości w kwocie [...] zł powołał się organ I instancji na regulacje prawne zawarte w ustawie z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9 poz. 84 z 2002r. z późn. zm.) oraz na uchwałę Rady Gminy z dnia 3 grudnia 2002r. Nr II/7/2002 w sprawie ustalenia wysokości stawek podatku od nieruchomości.
Od powyższej decyzji podatniczka wniosła odwołanie zarzucając iż "wyszczególnienie składników podatkowych niezgodne jest z opisem nieruchomości i rzeczywistymi faktami". Podniosła nadto, że z powodu nie przeprowadzenia podziału fizycznego budynków gospodarczych i gruntu oraz nie opróżnienia garażu nie użytkuje wykupionej nieruchomości. Stwierdziła ponadto, że jej jedynym dochodem jest bardzo niska emerytura i ma na utrzymaniu uczącą się córkę oraz choruje wydając duże kwoty pieniężne na zakup lekarstw.
W dalszej części odwołania strona odwołująca się wniosła o umorzenie jej podatku od nieruchomości za 2003r. w wysokości określonej przez organ podatkowy I instancji.
Organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania uznał za prawidłowe stanowisko wyrażone w decyzji wójta gminy G. Uznał organ odwoławczy iż na skarżącej jako właścicielce przedmiotowej nieruchomości spoczywa obowiązek zapłaty podatku od nieruchomości zgodnie z art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Ponadto zgodnie z art. 3 ust. 5 w/w ustawy skoro podatniczka ma wyodrębnioną własność lokali to obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na współwłaścicielach lokali w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokali do powierzchni użytkowej całego budynku.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zaś, iż zarzut podatniczki iż nie dokonano podziału i przydziału wykupionych od gminy części nieruchomości powodujących niemożność korzystania z nich nie mają znaczenia dla wymiaru zobowiązania podatkowego, w sytuacji kiedy skarżąca nie kwestionuje prawidłowości wskazanych w decyzji skarżonej powierzchni nieruchomości będących jej własnością i podlegających opodatkowaniu.
Co do zarzutu iż nie umorzono podatniczce zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003r. organ odwoławczy stwierdził iż w dacie złożenia wniosku tj. w dniu [...]r. nie upłynął jeszcze termin płatności pierwszej raty podatku od nieruchomości i nie powstała jeszcze zaległość podatkowa w podatku od nieruchomości za 2003 rok stąd niemożliwość umorzenia nie istniejącej jeszcze zaległości podatkowej.
Decyzję organu odwoławczego podatniczka zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc ojej uchylenie. Zarzuciła, iż nie powinna płacić podatku od nieruchomości skoro z niej nie korzysta bowiem do chwili obecnej nie dokonano podziału fizycznego nieruchomości między współwłaścicieli, gmina nie opróżniła i nie wydała skarżącej garażu. Powołała się ponownie na swoją trudną sytuację finansową, która zdaniem skarżącej nie pozwala jej na uiszczenie wymierzonego jej podatku od nieruchomości.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W uzupełnieniu skargi podatniczka na rozprawie przed sądem która odbyła się w dniu [...]r. dodatkowo zarzuciła iż przyjęta w zaskarżonej decyzji powierzchnia nieruchomości jest błędna, zaś lokal mieszkalny nabyty w październiku [...]r. zbyła w roku [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., który przejął sprawę do rozpoznania na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. Nr 9 poz. 84) obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na właścicielu tejże nieruchomości, zaś w myśl regulacji wynikającej z art. 3 ust. 5 w/w ustawy skoro skarżąca ma wyodrębnioną własność lokalu i udział we współwłasności części nieruchomości to współwłaściciela takiej nieruchomości obciąża obowiązek podatkowy w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokali do powierzchni użytkowej całego budynku.
Organy podatkowe przyjmując wielkość nieruchomości od której ustaliły podatniczce wysokość podatku od nieruchomości oparły się na złożonym przez skarżącą wykazie nieruchomości z dnia [...]r., a taki wykaz podatnicy będący osobami fizycznymi obowiązani są złożyć właściwemu organowi podatkowemu zgodnie z art. 6 pkt 5 powołanej wyżej ustawy.
Nie można zgodzić się jednakże z organem odwoławczym, iż podatniczka w odwołaniu nie kwestionowała przyjętej przez organ I instancji powierzchni nieruchomości której jest właścicielką a która stanowi przedmiot opodatkowania. Przeczy temu bowiem stwierdzenie podatniczki do którego nawiązuje organ II instancji zawarte w odwołaniu a mianowicie iż "wyszczególnione składniki podatkowe niezgodne są z opisem nieruchomości i rzeczywistymi faktami". Przy takim stwierdzeniu jak wyżej i dysponując wykazem nieruchomości sporządzonym w [...]r. zdaniem Sądu organ odwoławczy zobowiązany był wyjaśnić powyższą kwestię, a nie jak to uczynił przemilczeć powyższy zarzut. Organ odwoławczy winien zobligować podatniczkę do przedłożenia aktualnego wykazu nieruchomości i dopiero po jego przedłożeniu ustosunkować się do podnoszonego w odwołaniu zarzutu co do nieprawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania. Zdaniem Sądu fakt, iż podatniczka zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie przedłożyła aktualnego wykazu nieruchomości (zakładając iż rzeczywiście zmiany w przedmiocie opodatkowania zaistniały) nie zwalniało organów podatkowych wobec podniesionego zarzutu o jakim mowa wyżej wyjaśnienie czy i na czym mają polegać jak to określiła skarżąca "niezgodności składników podatkowych z rzeczywistymi faktami" jakie przyjęto w zaskarżonej decyzji. Powyższe zaś zdaniem Sądu skutkować winno uchyleniem zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie o kosztach uzasadniają odpowiednio art. 152 i 200 ustawy powołanej wyżej.
Podnoszone zaś w skardze okoliczności które zdaniem skarżącej mają przemawiać za umorzeniem jej przedmiotowej zaległości podatkowej pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy wymiaru podatku od nieruchomości i mogą być przedmiotem rozważań i oceny organów podatkowych w sprawie której przedmiotem będzie rozpoznanie wniosku o umorzenie zaległości w podatku od nieruchomości za 2003 rok.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło