I SA/Wr 3/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2004 r. na skutek z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi M. M. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień 2004 r. w kwocie 1.103.690 zł i określenia zobowiązania podatkowego w kwocie 904.664 zł. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na ważny interes skarżącej a także niebezpieczeństwo wyrządzenia w majątku skarżącej znacznej szkody oraz nie dających się usunąć skutków. Podano, że okoliczności uwzględnione przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. w postanowieniu z dnia [...] nr [...] wstrzymujące wykonanie decyzji pierwszoinstancyjnej w części dotyczącej kwoty 1.100.131,70 zł (k. 49 tom II akt administracyjnych) pozostają aktualne. Argumentowano dalej, że skarżąca nie dysponuje wolnymi środkami finansowymi pozwalającymi na uiszczenie kwoty 2.184.849 zł wynikającej z zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz rozstrzygnięcia w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych bez zagrożenia płynności finansowej oraz sprzedaży składników majątku, w tym nieruchomości. Nadmieniono także, iż sprzedaż nieruchomości wywołałoby nie dające się usunąć negatywne skutki, a jednocześnie doprowadziłaby do sytuacji, którą organ podatkowy mógłby interpretować jako prowadzenie działalności gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami. W przesłanym wraz z odpowiedzią na skargę piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia 14 grudnia 2007 r. poinformowano, że M. M. zalega z zapłatą podatku od towarów i usług za sierpień 2004 r. w kwocie 897.482,70 zł oraz podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok w kwocie 1.272.302,80 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjny zostało uregulowane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ustawie tej, a mianowicie w art. 61, unormowane zostało postępowanie w sprawie wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Adresatem normy prawnej wynikającej z § 2 art. 61 ustawy procesowej są organy podatkowe, natomiast adresatem normy prawnej odkodowanej z § 3 art. 61 tej samej ustawy jest sąd administracyjny. Drugie ze wskazanych uregulowań stanowi jedyną podstawę prawną, którą sąd administracyjny uwzględnia przy rozpoznawaniu takiego wniosku o zastosowanie reżimu suspensywności. Wnioskodawca powołuje się na ważny interes podatnika, którego wystąpienie – stosownie do art. 224 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) - uzasadnia wstrzymanie wykonania z urzędu lub na wniosek strony wykonanie decyzji w toku postępowania podatkowego. Powołany przepis prawa nie ma natomiast zastosowania w toczącym się przed sądem administracyjnym postępowaniu wpadkowym wszczętym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Nadto podkreślenia wymaga, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. W niniejszej sprawie mimo, iż w decyzji będącej przedmiotem skargi wprawdzie dokonano wymiaru zobowiązania podatkowego skarżącej, a zatem nałożono na nią określone obowiązki, to jednak nie został spełniony drugi ze wskazanych warunków. W sprawie bowiem nie można stwierdzić wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec braku w rozpoznawanym wniosku uzasadnienia w tym zakresie badaniu przez Sąd podlegały akta sprawy, w których nie sposób jednak dopatrzeć się uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła tymczasem, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie, na czym polega trudność jej sytuacji materialnej. Choć na poparcie swoich twierdzeń strona skarżąca przywołała konkretne stwierdzenia dotyczące możliwych skutków wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia podatkowego, to jednak nie wskazała na konkretne okoliczności, które mogłyby sugerować wystąpienie tych skutków w jej sytuacji i nie przedstawiła dowodów potwierdzających to. Powyższe braki uniemożliwiły Sądowi dokonanie oceny zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie bez znaczenia pozostaje fakt przyznania przez wnioskodawcę, że kwota ciążących na nim zobowiązań podatkowych może być uzyskana ze sprzedaży jego nieruchomości, której - wedle stwierdzeń strony - wolałby on uniknąć. W tym miejscu Sąd nie odnosi się do argumentacji strony w zakresie oceny sprzedaży jej nieruchomości przez organy podatkowe. Na tym etapie postępowania oznaczałoby to przedwczesną ocenę zasadności skargi. W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jako nieuzasadniony – podlegał oddaleniu. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.