I SA/Wr 30/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I zażalenia skarżącego z dnia 23 czerwca 2017 r. na postanowienie z dnia 5 czerwca 2017r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: uchylić postanowienie z dnia 5 czerwca 2017r. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r. tut. Sąd odrzucił nadane w dniu 18 kwietnia 2017 r. w urzędzie pocztowym zażalenie na pkt II zapadłego w sprawie wyroku, w którym orzeczono w przedmiocie kosztów, wskazując, iż ostatni dzień terminu na wniesienie zażalenia upłynął w dniu 17 kwietnia 2017 r. W zażaleniu z dnia 23 czerwca 2017 r. na postanowienie z dnia 5 czerwca 2017r. skarżący zarzucił, iż dzień 17 kwietnia 2017 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z ustawą z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 90) dzień 17 kwietnia 2017 r. był dniem wolnym od pracy (drugi dzień Wielkiej Nocy). Zatem, zgodnie z art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) za ostatni dzień terminu należało przyjąć następny dzień po dniu wolnym od pracy, czyli 18 kwietnia 2017 r. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż strona nadała zażalenie w terminie. Z uwagi na powyższe Sąd uznał zażalenie strony z dnia 23 czerwca 2017 r. za oczywiście uzasadnione i na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 179a p.p.s.a. uchylił postanowienie z dnia 5 czerwca 2017 r. o odrzuceniu zażalenia, orzekając jak w sentencji.