I SA/Wr 3057/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska Protokolant Michał Kazek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 październik 2004 r. sprawy ze skargi A spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 1997 r. oddala skargę. Przedmiotem skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. jest decyzja Izby Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...], którą uchylono decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] Nr [...] w sprawie podatku od towarów i usług za kwiecień 1997r., przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że zaskarżona decyzja organu I instancji dotknięta jest kwalifikowaną wadą prawną o której mowa w art.247 §1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, co powoduje konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Decyzja ta dotyczy bowiem sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Z akt podatkowych wynika, że sprawa będąca przedmiotem postępowania odwoławczego tj. rozliczenia podatku od towarów i usług za kwiecień 1997r. została uprzednio rozstrzygnięta decyzją Urzędu Skarbowego w W. nr [...] z dnia [...], od której Spółka nie złożyła odwołania. Decyzja ta stała się więc ostateczna i prawomocna. Stąd wydanie w tej samej sprawie drugiej decyzji (będącej przedmiotem odwołania), bez wzruszenia uprzednio wydanej za ten sam okres, stanowi kwalifikowaną wadę prawną wymienioną w art.247 §1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, co obliguje organ odwoławczy do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. W skardze na decyzję Izby Skarbowej strona skarżąca wniosła o jej uchylenie bądź stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu skargi podano, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji spółka wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji urzędu za wyżej wymieniony okres czasu z powodu m.in. iż wcześniej wydana była prawomocna decyzja wymiarowe za kwiecień 1997 r. Organ odwoławczy powinien zatem - zdaniem skarżącego - jednoznacznie stwierdzić nieważność decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w zaskarżonej decyzji. Zaznaczył dodatkowo, że w postępowaniu odwoławczym brak podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności nieostatecznej decyzji podatkowej organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, aby przy wydawaniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, orzekające organy dopuściły się naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które uzasadniałoby wyeliminowanie tych decyzji z obrotu prawnego. Kontrola Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretował i nie naruszył zasad ustalania określonych faktów za udowodnione. Realizując tę kontrolę Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w tym zakresie. Organ odwoławczy w sposób w pełni wyczerpujący oraz nienaruszający przepisów prawa ustosunkował się do zarzutów odwołania strony skarżącej oraz dokonał prawidłowej analizy całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego sprawy, w sposób zgodny z zasadą swobodnej oceny dowodów w rozumieniu art. 191 Ordynacji podatkowej. W szczególności w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego sprawy nie może budzić wątpliwości, że w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 1997 r. w dniu 18 czerwca 1997 r. wydana została przez Urząd Skarbowy decyzja Nr [...], która stała się decyzją ostateczną. Strona skarżąca w dniu [...] odebrała ww. decyzję, potwierdzenie czego znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. W takiej sytuacji w tej samej sprawie nie mogła zostać wydana ponownie decyzja rozstrzygająca o istocie tej sprawy, dopóki powyższa decyzja pozostaje w obrocie prawnym. Organ odwoławczy prawidłowo w takiej sytuacji uchylił decyzję organu i instancji, gdyż w postępowaniu odwoławczym brak podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności nieostatecznej decyzji podatkowej organu I instancji. Stwierdzenie nieważności odnosi się jedynie do decyzji ostatecznych. Stąd też decyzja organu odwoławczego wydana w tej sprawie nie narusza prawa. Z powyższych względów skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - oddalono skargę.