I SA/Wr 3062/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Cisek po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w likwidacji we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r. postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej u.p.s.a. Z treści przywołanych wyżej regulacji wynika, iż poczynając od dnia 1 stycznia 2004 r. do tzw. "spraw starych" będzie stosowało się "nowe przepisy" z wyłączeniem obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 r. przepisów o wpisie i innych kosztach sądowych. W rozpoznawanej sprawie skargę na wyżej oznaczoną decyzję strona skarżąca złożyła w Urzędzie Pocztowy "W. [...]" w dniu [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o odrzucenie skargi podnosząc w uzasadnieniu, iż skarga został wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Organ podatkowy podniósł, iż z uwagi na nieobecność adresata przedmiotowa decyzja przechowywana była w placówce pocztowej przez okres od [...]do [...], a ponieważ w/w decyzji skarżąca spółka nie podjęła w wyznaczonym terminie, to zgodnie z brzmieniem obowiązującego wówczas art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) decyzję tę uznano za doręczoną z dniem [...]. Dodał, iż w dniu [...]wydano stronie skarżącej (na jej wniosek) kserokopię zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) - obowiązującej w chwili wniesienia przedmiotowej skargi -przewidywał, iż skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 ustawy Ordynacja podatkowa poczta - zgodnie z brzmieniem obowiązującego wówczas art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa - zobowiązana była do przechowania pisma przez okres 7 dni w swojej placówce pocztowej, a zawiadomienie o pozostawaniu pisma w/w miejscu należało umieścić się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważało się za dokonane z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego okresu, a pismo pozostawiało się w aktach sprawy. Z akt sprawy wynika, iż powodem nie doręczenia decyzji stronie był fakt zmiany przez nią adresu do korespondencji, o czym strona skarżąca - pomimo ciążącego na niej obowiązku określonego w art. 146 ustawy Ordynacja podatkowa -poinformowała organ podatkowy dopiero w piśmie z dnia [...]. W świetle powyższego Sąd uznał doręczenie decyzji zastosowane w niniejszej sprawie za skuteczne, co w konsekwencji prowadziło do stwierdzenia, iż 30-dniowy termin do złożenia skargi rozpoczął swój bieg w dniu [...]i upływał w dniu [...]. W tym stanie rzeczy złożenie przez stronę skarżącą skargi w dniu [...]nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 u.p.s.ax orzekł jak w sentencji.