I SA/Wr 307/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za IV 2003 r. oraz zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące I, II, III, V, VI 2003 r. postanawia: I. przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego uzasadniając, że nałożone na niego przez organy skarbowe zobowiązania podatkowe wynoszą bez odsetek ponad 3.500.000 zł i 1.400.000 zł. Obecnie pozostaje bezrobotny z prawem do zasiłku. Podał, że nie posiada żadnych oszczędności i jakiegokolwiek majątku ruchomego. Wszystkie środki przeznaczył na wynagrodzenie dla adwokatów w prowadzonych postępowaniach karnych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika ponadto, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, mieszka u rodziców i dzięki ich pomocy jest w stanie się utrzymać. Skarżący podał, że jedynym jego dochodem jest zasiłek w wysokości 441,50 zł. Na wezwanie Sądu skarżący przedłożył decyzję zeznanie podatkowe za 2008 r., zaświadczenie o statusie bezrobotnego, decyzję emerytalną ojca oraz wyciągi z posiadanego rachunku bankowego za miesiące październik, listopad i grudzień 2009 r. W powyższych dokumentów wynika, że w 2008 r. wnioskodawca uzyskał dochód ze stosunku pracy w wysokości 36.153,15 zł, od 8 sierpnia 2009 r. jest bezrobotny z prawem do zasiłku, emerytura netto jego ojca wynosi 2.105,12 zł. Na rachunek bankowy wpływała jedynie kwota zasiłku. Dodatkowo skarżący wyjaśnił, że mieszka z ojcem. Dochody jego matki nie są mu znane, gdyż przebywa od dłuższego czasu za granicą u rodziny. Z otrzymywanego zasiłku wydatkuje 150 zł na żywność i po 50 zł na środki higieny i lekarstwa. Pozostałą kwotę przeznacza na spłatę zadłużenia, jakie pozostało mu w banku z okresu zatrudnienia. Opłaty związane z mieszkaniem w pełni pokrywa ojciec. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych środków transportu i nie korzysta z Pomocy Społecznej ani innych form wsparcia państwowego. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powyższe skarżący wykazał. Przede wszystkim należy wskazać, że w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 29 września 2008 r. zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w kwocie przewyższającej 1.000 zł i ustanowienia radcy prawnego. Wyznaczonemu radcy prawnemu skarżący udzielił pełnomocnictwa do działania zarówno przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Co za tym idzie, wniosek w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest nieuzasadniony. Co do pozostałego zakresu żądania, wskazać trzeba, że sytuacja wnioskodawcy uległa pogorszeniu w stopniu uzasadniającym zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Mianowicie stracił pracę i jest aktualnie na zasiłku dla bezrobotnych, którego kwota właściwie nie wystarcza na pokrycie podstawowych potrzeb. Kwota wynagrodzenia, jakie uzyskiwał (około 1.200 zł netto), również nie była na tyle wysoka, aby mógł poczynić znaczne oszczędności. Nie posiada też jakiegokolwiek majątku, który mógłby spieniężyć na pokrycie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.