I SA/Wr 3081/03

PostanowienieWSA we Wrocławiu2005-03-21

Skład orzekający: Sędzia NSA Henryka Łysikowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie podatku od towarów i usług powinno zostać umorzone, jeśli organ podatkowy drugiej instancji, w trybie autokontroli, uchylił zaskarżone decyzje i umorzył postępowanie administracyjne, czyniąc tym samym skargę bezprzedmiotową?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w sprawie administracyjnej staje się bezprzedmiotowe, jeśli organ drugiej instancji, działając w trybie autokontroli (art. 54 § 3 PPSA), uchylił zaskarżone decyzje i umorzył postępowanie administracyjne. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie sądowe.
Stan faktyczny
A.G. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. dotyczącą zwrotu podatku od towarów i usług. Następnie, organ podatkowy drugiej instancji, w trybie art. 54 § 3 PPSA, uchylił zaskarżone decyzje i umorzył postępowanie administracyjne. Po próbie doręczenia wezwania do strony skarżącej w sprawie podtrzymania skargi, sąd administracyjny stwierdził bezprzedmiotowość postępowania i postanowił je umorzyć.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu oraz zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz A. G. kwotę 25,90 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2000 r. kwoty zwrotu różnicy podatku postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. na rzecz A. G. kwotę 25,90 (dwadzieścia pięć 90/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W skardze A.G. do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy Odwoławczego J. G. z dnia [...]nr [...]w przedmiocie określenia z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2000 r. kwoty zwrotu różnicy podatku w kwocie [...]skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu i poprzedzającej go decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...]oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa prawnego według norm. Decyzją z dnia [...]nr [...]organ podatkowy drugiej instancji w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił wskazane wyżej decyzje drugiej i pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie. W załączeniu do pisma z dnia [...] organ podatkowy drugiej instancji przesłał kserokopię potwierdzenia odbioru w dniu [...] przez doradcę podatkowego wyżej wskazanej decyzji z dnia [...]. W dniu [...]podjęto próbę doręczenia stronie skarżącej wezwania do oświadczenia się w terminie siedmiu dni, czy wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy decyzji kasacyjnej podtrzymuje swoją skargę. Z relacji poczty wynika, iż przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej "J. G. [...]", o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce pocztowej A.G. Skarżący dotychczas nie ustosunkował się do powyższego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) z dniem 1 stycznia 2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Aktualny stan sprawy powstały na skutek wydania przez organ drugiej instancji, w trybie art. 54 § 3 wyżej powołanej ustawy procesowej, decyzji uwzględniającej w całości sformułowane w skardze żądanie A.G. oznacza, iż postępowanie sądowo-administracyjne stało się w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji, postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzeniu. Wobec umorzenia postępowania w rezultacie wydania przez organ drugiej instancji decyzji w trybie autokontroli o kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 201 § 1 w związku z art. 209 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Na orzeczoną kwotę zwrotu kosztów postępowania w niniejszej sprawie składa się - stosownie do art. 205 § 1 ustawy procesowej - uiszczona kwota wpisu sądowego od skargi. Nie podlega natomiast uwzględnieniu żądanie strony skarżącej w zakresie zasadzenia kosztów zastępstwa prawnego, albowiem - jak wynika z akt sprawy - w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu występowała osobiście. Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 161 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło