I SA/Wr 3085/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia z tytułu podatku od towarów i usług za lipiec 2000r. kwoty zwrotu różnicy podatku postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. na rzecz A. G. kwotę 52,50 (pięćdziesiąt dwa 50/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W skardze A. G. do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy Odwoławczego J. G. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie określenia z tytułu podatku od towarów i usług za lipiec 2000 r. kwoty zwrotu różnicy podatku w kwocie [...]skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu i poprzedzającej go decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...]oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa prawnego według norm. Decyzją z dnia [...]nr [...]organ podatkowy drugiej instancji w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił wskazane wyżej decyzje drugiej i pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie. W załączeniu do pisma z dnia [...]organ podatkowy drugiej instancji przesłał kserokopię potwierdzenia odbioru w dniu [...]przez doradcę podatkowego wyżej wskazanej decyzji z dnia [...]. W dniu [...]podjęto próbę doręczenia stronie skarżącej wezwania do oświadczenia się w terminie siedmiu dni, czy wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy decyzji kasacyjnej podtrzymuje swoją skargę. Z relacji poczty wynika, iż przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej "J. G. [...]", o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce pocztowej A. G. Skarżący dotychczas nie ustosunkował się do powyższego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) z dniem 1 stycznia 2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Aktualny stan sprawy powstały na skutek wydania przez organ drugiej instancji, w trybie art. 54 § 3 wyżej powołanej ustawy procesowej, decyzji uwzględniającej w całości sformułowane w skardze żądanie A. G. oznacza, iż postępowanie sądowo-administracyjne stało się w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji, postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzeniu. Wobec umorzenia postępowania w rezultacie wydania przez organ drugiej instancji decyzji w trybie autokontroli o kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 201 § 1 w związku z art. 209 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Na orzeczoną kwotę zwrotu kosztów postępowania w niniejszej sprawie składa się - stosownie do art. 205 § 1 ustawy procesowej - uiszczona kwota wpisu sądowego od skargi. Nie podlega natomiast uwzględnieniu żądanie strony skarżącej w zakresie zasadzenia kosztów zastępstwa prawnego, albowiem - jak wynika z akt sprawy - w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu występowała osobiście. Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 161 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.