I SA/Wr 3087/03
PostanowienieWSA we Wrocławiu2005-03-21
Skład orzekający: Sędzia NSA Henryka Łysikowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie podatku od towarów i usług powinno zostać umorzone, jeśli organ podatkowy drugiej instancji, w trybie art. 54 § 3 PPSA, uchylił własną decyzję i decyzję organu pierwszej instancji, uwzględniając tym samym żądanie skarżącego?Ratio decidendi
Postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe w wyniku wydania przez organ drugiej instancji decyzji uwzględniającej w całości żądanie skarżącego w trybie autokontroli. W związku z tym, postępowanie sądowe podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA. Koszty postępowania sądowego obejmują jedynie uiszczony wpis sądowy, ponieważ skarżący występował osobiście, a nie przez pełnomocnika.Stan faktyczny
A. G. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego (następnie przekazaną do WSA we Wrocławiu) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. dotyczącą zwrotu różnicy podatku VAT za wrzesień 2000 r. Następnie organ podatkowy drugiej instancji, w trybie art. 54 § 3 PPSA, uchylił zaskarżone decyzje i umorzył postępowanie. Sąd wezwał skarżącego do potwierdzenia podtrzymania skargi, jednak skarżący nie odpowiedział. WSA we Wrocławiu postanowił umorzyć postępowanie i zasądzić zwrot kosztów.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2000r. kwoty zwrotu różnicy podatku postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. na rzecz A. G. kwotę 25,20 (dwadzieścia pięć 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
W skardze A. G. do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy Odwoławczego J. G. z dnia [...]nr [...]w przedmiocie określenia z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2000 r. kwoty zwrotu różnicy podatku w kwocie [...]skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu i poprzedzającej go decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...]nr [...]oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa prawnego według norm.
Decyzją z dnia [...]nr [...]organ podatkowy drugiej instancji w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił wskazane wyżej decyzje drugiej i pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie.
W załączeniu do pisma z dnia [...]organ podatkowy drugiej instancji przesłał kserokopię potwierdzenia odbioru w dniu [...]przez doradcę podatkowego wyżej wskazanej decyzji z dnia [...].
W dniu [...]podjęto próbę doręczenia stronie skarżącej wezwania do oświadczenia się w terminie siedmiu dni, czy wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy decyzji kasacyjnej podtrzymuje swoją skargę. Z relacji poczty wynika, iż przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej "J. G. [...]", o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce pocztowej A.G.
Skarżący dotychczas nie ustosunkował się do powyższego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) z dniem 1 stycznia 2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Aktualny stan sprawy powstały na skutek wydania przez organ drugiej instancji, w trybie art. 54 § 3 wyżej powołanej ustawy procesowej, decyzji uwzględniającej w całości sformułowane w skardze żądanie A. G. oznacza, iż postępowanie sądowo-administracyjne stało się w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji, postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzeniu.
Wobec umorzenia postępowania w rezultacie wydania przez organ drugiej instancji decyzji w trybie autokontroli o kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 201 § 1 w związku z art. 209 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Na orzeczoną kwotę zwrotu kosztów postępowania w niniejszej sprawie składa się - stosownie do art. 205 § 1 ustawy procesowej - uiszczona kwota wpisu sądowego od skargi. Nie podlega natomiast uwzględnieniu żądanie strony skarżącej w zakresie zasadzenia kosztów zastępstwa prawnego, albowiem - jak wynika z akt sprawy - w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu występowała osobiście.
Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 161 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło