I SA/Wr 309/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2004 r. postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...]utrzymująca w mocy decyzji Burmistrza B. D. z dnia [...]. nr [...]w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...]r. nr [...]w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2004 r. przez ustalenie nowej kwoty podatku od nieruchomości za wskazany okres w wysokości [...] zł oraz określenia dodatkowej raty w kwocie [...]zł. Wskazana decyzja organu podatkowego pierwszej instancji wydana została na skutek przekwalifikowania – w trybie poprawki urzędowej Starosty W. z dnia [...]r. nr [...]- w ciągu roku podatkowego nieruchomości, stanowiącej własność skarżącej, z gruntów rolnych na grunty oznaczone jako tereny mieszkaniowe. W dniu [...]r. doręczono Z. K. (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki) – zarządzenie zawierające wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez określenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wyznaczony termin upływał w dniu [...]r. Strona skarżąca dotychczas nie uzupełniła powyższego braku formalnego skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Sądu strona skarżąca nadesłała natomiast pismo z dnia [...]r., w którego treści zawarła oświadczenie, iż w przedmiotem sporu nie jest sama wartość pieniężna, ale złe zakwalifikowanie działki z rolniczej na budowlaną – co łączy się z podwyższeniem podatku – zamiast na działkę nieużytkową. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 215 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Natomiast wedle art. 216 tej ustawy, jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Po myśli art. 230 § 1 powołanej ustawy procesowej od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m. in. od skargi) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis art. 233 ustawy zawiera delegację dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. Przepisy wydanego na powyższej podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. n2 221, poz. 2193) wskazują, że kwota należnego w niniejszej sprawie wpisu stosunkowego jest zależna od wartości przedmiotu zaskarżenia, którym w niniejszej sprawie jest kwota łącznego zobowiązania pieniężnego skarżącej. Należy bowiem wskazać, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...]utrzymująca w mocy decyzji Burmistrza B. D. z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...]r. nr [...]w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2004 r. przez ustalenie nowej kwoty podatku od nieruchomości za wskazany okres w wysokości [...] zł oraz określenia dodatkowej raty w kwocie [...]zł Przepis art. 220 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, iż sad nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Podnieść też trzeba, że skoro cytowany wyżej przepis art. 215 § 1 ustawy do podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje skarżącego, to nie jest władni do określenia tej wartości ani strona przeciwna ani sąd. Na mocy art. 218 ustawy procesowej przewodniczący uprawniony jest jedynie do sprawdzenia podanej przez skarżącego wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli nasuwa ona uzasadnione wątpliwości. W świetle powołanych przepisów przyjąć należy, ze bez wskazania przez stronę skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia nie ma możliwości ustalenia należnego wpisu (jako opłaty skarbowej) i wezwania strony do uiszczenia tej opłaty. W konsekwencji brak podania przez skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia powoduje, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Brak ten ma zatem charakter braku formalnego i podlega usunięciu na podstawie art. 49 ustawy procesowej. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Strona skarżąca dotychczas nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, chociaż z akt sprawy wynika, iż stosowne wezwanie skutecznie doręczono Z. K. w dniu [...]r. W ocenie Sądu także gdyby przyjąć, że brak w omawianym zakresie jest brakiem w skutkach równoznacznym z nieuiszczeniem należnej opłaty (por. postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 24 września 1999 r. sygn. akt I CZ 115/99, LEX nr 50729) – skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie wskazać winno się, iż dokonane przez Starostę W. – w trybie poprawki urzędowej z dnia [...]r. nr [...]- przekwalifikowanie nieruchomości, będącej własnością skarżącej, z rolniczej na budowlaną nie jest objęte rozstrzygnięciem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., na którą skargę do Sądu wniosła Z. K.. Zatem kwestia objęta aktem wydanym przez Starostę W. jest sprawą odrębną od sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu pod sygnaturą akt I SA/Wr 309/05. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji.