I SA/Wr 309/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania postanowienia o odrzuceniu wniosku komornika sądowego dotyczącego zajęcia wierzytelności z tytułu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. M. L. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy przed sądem pierwszej instancji, w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23%VAT. Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2013 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika A. B. został wyznaczony adw. M. L., który reprezentował skarżącego przed tutejszym Sądem. Na rozprawie w dniu 23 lipca 2013 r. do protokołu wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że koszty te nie zostały mu zapłacone. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą: w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka minimalna obliczona na podstawie § 6 (lit. a), za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł (lit. b), a w innych sprawach – 240 zł (lit. c). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie organu podatkowego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Wobec tego stawkę minimalną określa w sprawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia i wynosi ona 240 zł. Tym samym działającemu w niniejszej sprawie pełnomocnikowi z urzędu przyznać należało wynagrodzenie w powyższej kwocie, która podlega podwyższeniu o kwotę 55,20 zł, stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23%, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia. Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia oraz art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.