I SA/Wr 31/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na indywidualną interpretację Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia z urzędu: zwrócić stronie skarżącej kwotę 10 (słownie: dziesięć) zł tytułem nadpłaconej opłaty kancelaryjnej. Zgodnie z treścią art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem Sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W stanie faktycznym sprawy pełnomocnik strony skarżącej wnosząc o doręczenie odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności uiścił opłatę kancelaryjną w kwocie 30 zł. Tymczasem, jak wynika z § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), należna opłata kancelaryjna od wnioskowanej czynności Sądu wynosiła 20 zł (10 zł za odpis wyroku oraz 10 zł za stwierdzenie prawomocności). Różnica między kosztami pobranymi (30 zł) a kosztami należnymi (20 zł) stanowiła nadpłatę, podlegającą zwrotowi z urzędu, na podstawie i zasadach o jakich mowa w treści powołanego na wstępie art. 225 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.