I SA/Wr 311/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 23 stycznia 2008 r. Nr [---] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Strona skarżąca – Z. G. – w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji oznaczonej w sentencji. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, iż prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą P. H. "A". Podała, że w chwili obecnej nie dysponuje środkami finansowymi, które umożliwiłyby zapłatę określonego zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego. Strona skarżąca wskazała, że obecna sytuacja finansowa spowodowana jest znacznymi opóźnieniami w płatności przez kontrahentów oraz ciążącymi na firmie "A" zobowiązaniami pieniężnymi wobec kontrahentów. Dodatkowo strona dodała, że przed w/w Sądem toczyło się postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r., w wyniku którego uchylono decyzje organów podatkowych. Nadto podała, że w związku z powołanym powyżej postępowaniem organy podatkowe dokonały przyszłego zabezpieczenia zobowiązania podatkowego. Na końcu podkreśliła, iż egzekucja zobowiązania zakreślona zaskarżoną decyzją spowoduje, że zagrożone będzie dalsze prowadzenie działalności gospodarczej, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. - Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego - które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym - ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącej stronie niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd mógłby zostać wzruszony. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter wyjątkowy - jako zasadę przyjmuje się, bowiem to, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania całości aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 uppsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Podkreślenia wymaga okoliczność, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie potencjalny i hipotetyczny. Przy ocenie wniosku Sąd opiera się na stanie faktycznym ustalonym na podstawie całości materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy. Kluczową przesłanką przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest aktualna kondycja finansowa strony. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, strona skarżąca zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 p.p.s.a. nie wykazała, że w jej sytuacji finansowej – na skutek wykonania zaskarżonego aktu - zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej, niepowetowanej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, że wykonanie decyzji zwykle powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody. Wprawdzie strona skarżąca we wniosku w sposób lakoniczny przywołała twierdzenie dotyczące możliwych skutków wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia podatkowego (zaprzestanie wykonywania działalności gospodarczej), to jednak nie wskazała konkretnych okoliczności, które mogłyby sugerować wystąpienie tych skutków w jej sytuacji i nie przedstawiła w tym względzie żadnych dowodów. Zdaniem Sądu we wniosku strony poza ogólnym uzasadnieniem obecnej sytuacji finansowej ze wskazaniem na opóźnienia w zapłacie należności przez kontrahentów oraz trudnościami w regulowaniu przez skarżącego zobowiązań, brak jest danych dotyczących jej sytuacji materialnej. Zatem strona skarżąca nie uzasadniła, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie, również analizowane przez Sąd akta sprawy nie uzasadniały wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym miejscu należy wskazać, że świadczenie pieniężne jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi nastąpi zwrot należności pieniężnej wraz z odsetkami. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że podstawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) nie zostały przez stronę skarżącą wykazane. W świetle powyższego na podstawie art. 61 § 3 i 5 uppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.