I SA/Wr 3159/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk (sprawozdawca) Sędziowie - Sędzia NSA Krystyna Anna Stec - Asesor WSA Bogumiła Kalinowska Protokolant - Katarzyna Dziok po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M. N. na postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zajęcia samochodu osobowego. postanawia I. umorzyć postępowanie II. zwrócić skarżącemu kwotę 5 zł (pięć złotych) tytułem połowy uiszczonego wpisu. M. N. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...]r. (Nr [...]), utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Celnego we W. z dnia [...]r. (Nr [...]), w którym uznano za nieuzasadnione zarzuty strony na postanowienie tego samego organu z dnia [...]r. (Nr [...]) o zabezpieczeniu pojazdu marki VW Golf o nr nadwozia [...] (numer fałszywy [...]), do czasu uregulowania jego statusu celnego. Pismem z dnia [...]r. M. N. cofnął skargę. W uzasadnieniu tej czynności podał, że sprawa dotycząca zajęcia samochodu zakończyła się merytorycznie przed około dwoma laty, więc skarga jest już nieaktualna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarżący skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 60 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powoływanej dalej skrótowo jako p.s.a. Cofnięcie skargi jest - co do zasady - wiążące dla sądu, który może uznać tę czynność za niedopuszczalną tylko wtedy, gdy zmierzałaby ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy orzeczenia dotkniętego wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z dwu sytuacji wymienionych w art. 60 p.s.a. Strona zaskarżyła postanowienie zabezpieczające samochód osobowy, do czasu wyjaśnienia jego statusu celnego. Wcześniejsze zakończenie postępowania celnego, co stwierdza skarżący w swoim piśmie z dnia [...] br., uczyniło bezprzedmiotowym samo zabezpieczenie i potrzebę weryfikacji zasadności zastosowania tego środka. Cofnięcie skargi należało zatem uznać za skuteczne, co w świetle dyspozycji określonej w art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a., zobowiązywało Sąd do umorzenia postępowania. Zwrot kwoty równoważnej połowie uiszczonego wpisu od skargi znajduje uzasadnienie w art. 232 § 1 p.s.a. 2