I SA/Wr 318/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-04-09

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy można odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jeśli strona skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących jej stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego?
Ratio decidendi
Wnioskodawca, ubiegający się o zwolnienie od kosztów sądowych, ma obowiązek wykazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. W przypadku niewystarczających oświadczeń lub wątpliwości co do zdolności płatniczych, sąd wzywa do przedłożenia dodatkowych dokumentów. Nieudzielenie odpowiedzi na takie wezwanie uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku i stanowi podstawę do jego odmowy. Ponadto, fakt opłacenia wpisu od skargi, który jest zazwyczaj najwyższym kosztem sądowym, może sugerować zdolność do ponoszenia przyszłych kosztów.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Wnioskodawca podał, że jedynym dochodem jego 4-osobowej rodziny jest wynagrodzenie w wysokości 5.600 zł, przeznaczane na utrzymanie i spłatę kredytu, a także wskazał na posiadanie domu i działki przez żonę. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów nie udzielił odpowiedzi. W międzyczasie wpłacił 500 zł tytułem wpisu od skargi.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako osoby trzeciej za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej spółki z o.o. z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że jedynym dochodem jego 4-osobowej rodziny jest wynagrodzenie w wysokości 5.600 zł. Kwota ta natomiast jest przeznaczona w całości na utrzymanie rodziny i spłatę kredytu, którego rata wynosi 1.200 zł. Wnioskodawca wskazał też, iż nie posiada jakichkolwiek oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika ponadto, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką synów (ur. w 2001 i 2011 r.) i posiada dom o powierzchni 120 m2. Żona, która nie pracuje ze względu na opiekę nad 2-letnim synem, posiada działkę (2000 m2) o wartości około 100.000 zł. Wnioskodawca dodał, iż pozostaje z żoną w rozdzielności majątkowej. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), nie udzielono odpowiedzi do dnia wydania niniejszego postanowienia. W dniu 26 marca 2013 r. skarżący dokonał wpłaty na rachunek Sądu kwoty 500 zł tytułem wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, że na koszty sądowe składa się nie tylko wpis od skargi, ale także opłata kancelaryjna i zwrot ewentualnych wydatków na należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie, czy na koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach (art. 211-213 p.p.s.a.). Tym samym, pomimo uiszczenia wpisu od skargi, przedmiotowy wniosek, w którym zakres żądania obejmował zwolnienie od kosztów sądowych, podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. Zgodnie zatem z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z treści przytoczonej regulacji, to wnioskodawca winien wykazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Rola Sądu/ Referendarza sądowego ogranicza się do wezwania do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych na podstawie powołanego wyżej art. 255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte na urzędowym formularzu wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości. W takich też warunkach (wątpliwości co do zdolności płatniczych) zostało skierowane do skarżącego wezwanie, na które nie udzielił odpowiedzi, a co za tym idzie – nie usunął wątpliwości w tym zakresie. Nie było zatem podstaw do podjęcia oceny zasadności przedmiotowego wniosku. Wskazać też wypada, że wniosek został złożony w konsekwencji wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, który ostatecznie został opłacony. Jest to natomiast zwykle najwyższy koszt sądowy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem z faktu opłacenia powyższej kwoty wnosić należy, iż skarżący będzie w stanie ponieść również ewentualne przyszłe koszty, o zwolnienie z których pierwotnie wnosił. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło