I SA/Wr 319/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: Decyzją opisaną w osnowie niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy decyzję pierwszoinstancyjną z dnia [...].08.2013 r. określającą skarżącej spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 r. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ doręczył stronie skarżącej zakwestionowaną decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia w dniu 16.12.2013 r. Pismem, nadanym w placówce pocztowej listem poleconym w dniu 20.01.2014 r., strona skarżąca wywiodła skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca postanowieniem skargę, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skoro w rozpoznawanej sprawie zaskarżone orzeczenie zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 16.12. 2013 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z końcem dnia 15.01.2014 r. ( środa ). Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 20.01.2014 r. (data nadania), a więc z uchybieniem terminu ustawowego i jako taka podlegała odrzuceniu. Mając to na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji.