I SA/Wr 320/18
PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-04-09
Skład orzekający: Sędzia WSA Kamila Paszowska – Wojnar
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona przez doradcę podatkowego, który nie dołączył do akt sprawy pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych, w tym obowiązku dołączenia pełnomocnictwa przez profesjonalnego pełnomocnika przy pierwszej czynności procesowej. W przypadku oczywistej bezzasadności skargi, kwalifikującej się do odrzucenia, prawo pomocy nie przysługuje.Stan faktyczny
Skarga R. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie podatku akcyzowego została złożona przez doradcę podatkowego P. S. Doradca został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. Pomimo wezwania, pełnomocnictwo nie zostało przedłożone, a informacja o jego rzekomej obecności w aktach sprawy okazała się nieprawdziwa. W związku z tym sąd odrzucił skargę i oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska – Wojnar po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju smarowego postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Doradca podatkowy P. S. zostały wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym, w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 marca 2018 r., w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wraz
z wezwaniem przesłano urzędowy formularz PPF w celu jego wypełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwanie doręczono doradcy podatkowemu P. S. w dniu 16 marca 2018 r.
Przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 22 marca 2018 r. doradca podatkowy nadesłał pismo, w którym poinformował Sąd, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy. Przesłano jednocześnie podpisany przez skarżącą uzupełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej - p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w imieniu skarżącej R. O. złożył doradca podatkowy P. S. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Wbrew obowiązkowi wynikającemu z tego przepisu do akt sprawy nie przedłożono wraz ze skargą pełnomocnictwa
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo doręczenia w dniu 16 marca 2018 r. wezwania do uzupełnienia braków formalnych przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym, braku nie uzupełniono. Pismem z dnia 22 marca 2018 r. Skarżąca poinformowała tutejszy Sąd, że pełnomocnictwo udzielone doradcy podatkowemu, P. S., znajduje się w aktach sprawy, co nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistości.
Podstawę orzeczenia w punkcie drugim stanowi art. 247 p.p.s.a., zgodnie
z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Jak podkreśla się w orzecznictwie, art. 247 p.p.s.a. wprowadza samodzielną, negatywną przesłankę przyznania stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stwierdzenie przez sąd, że w sprawie zachodzi sytuacja oczywistej bezzasadności skargi, skutkuje odmową przyznania prawa pomocy (postanowienie NSA z dnia 30 września 2014 r. sygn. akt II OZ 998/14, publ. LEX nr 1530922). Ocena w tym przedmiocie dokonywana jest w oderwaniu od sytuacji materialnej strony. W orzecznictwie przyjmuje się ponadto, że potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. zachodzi w sytuacjach gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wobec stwierdzenia, że Skarżąca nie uzupełniła w terminie braku formalnego skargi, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zobowiązany był do jej odrzucenia, o czym orzeczono w pkt I sentencji niniejszego postanowienia.
W przedmiocie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd, na podstawie art. 247 p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło