I SA/Wr 321/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 135 (słownie: sto trzydzieści pięć) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W treści pisma procesowego z dnia 4 marca 2015 r. A. K. zawarła oświadczenie o cofnięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego. W dniu 13 lutego 2015 r. strona skarżąca uiściła na rachunek bankowy Sądu kwotę 135 zł tytułem wpisu sądowego od wyżej wskazanej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 wymienionej ustawy procesowej - od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Badając sprawę stosownie do powołanego unormowania Sąd uznał, że cofnięcie skargi dokonane pismem z dnia 4 marca 2015 r. nie budzi żadnych wątpliwości z punktu widzenia przedstawionych obok kryteriów. W konsekwencji postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało, na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1) i § 2 p.p.s.a., umorzeniu, o czym Sąd orzekł w pkt 1. sentencji postanowienia. Orzeczenie zawarte w pkt 2. sentencji postanowienia znajduje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1) i § 2 p.p.s.a.