I SA/Wr 323/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2009 r. w sprawie ze skargi Z. i B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku rolnego za 2006 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2009 r., Sąd odrzucił skargę skarżących na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Doręczając przedmiotowe postanowienie pouczył stronę o przysługującym jej prawie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Od tego rozstrzygnięcia skarżący Z. i B. D. w dniu 4 września 2009 r. wnieśli o stwierdzenie nieważności tego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Tym samym pismo skarżących zatytułowane jako wniosek o stwierdzenie nieważności należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną, czyli określony przepisami prawa środek odwoławczy od postanowienie odrzucającego skargę. Stosownie zaś do art. 175 § 1 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastosowaniem reguł ustanowionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Oznacza to, że przymus zastępstwa nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich ( art. 175 § 2). Skarga kasacyjna może być ponadto sporządzona przez: doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej ( art. 175 § 3). Oznacza to, że skarga kasacyjna może być sporządzona wyłącznie przez osoby mające "fachowe" umiejętności. Posłużenie się przez ustawodawcę w treści art. 175 § 1 p.p.s.a. stwierdzeniem: "skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez" pozwala przyjąć, że niewykazanie uprawnień do sporządzenia skargi kasacyjnej stanowi wprost przyczynę jej niedopuszczalności. Skarżący prawidłowo pouczeni o terminie, sposobie i przymusie adwokackim do wniesienia skargi kasacyjnej, samodzielnie sporządzili ten środek odwoławczy, przy czym z akt sprawy nie wynika, aby posiadali oni określone w art. 175 p.p.s.a. kwalifikacje do samodzielnego jej sporządzenia, co oznacza, że została ona sporządzona przez osoby nieuprawnione. Przepis art. 178 p.p.s.a. normuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie Skoro zatem skarga kasacyjna została sporządzona przez osobę nieuprawnioną, to jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 178 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.