I SA/Wr 324/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej strony skarżącej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2009 r. odrzucającego skargę w sprawie ze skargi Z. i B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej ulgi w podatku rolnym za 2006 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 324/09), Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. i B. D. na wymienioną w osnowie postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odpis przedmiotowego postanowienia wraz z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono skarżącym w dniu 28 sierpnia 2009 r. Następnie pismem z dnia 4 września 2009 r., uzupełnionym pismem z dnia 28 września 2009 r., skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności ww. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Tym samym pismo skarżących zatytułowane jako wniosek o stwierdzenie nieważności należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną, czyli określony przepisami prawa środek odwoławczy od postanowienie odrzucającego skargę. Ustawodawca regulując instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia między innymi od sporządzenia jej przez profesjonalne podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a. W myśl § 1 i § 3 powołanego przepisu, skargę kasacyjną sporządzić może adwokat, radca prawny, doradca podatkowy (w sprawach obowiązków podatkowych) i rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej). Przymus zastępstwa nie obowiązuje jednak w sytuacji, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2). Powyższe unormowanie oznacza zatem, że skargę kasacyjną mogą sporządzić wyłącznie wyżej wymienione podmioty. W rozpoznawanej sprawie, skarżący pomimo prawidłowego pouczenia o prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej, samodzielnie sporządzili ten środek odwoławczy, przy czym z akt sprawy nie wynika, aby posiadali oni określone w art. 175 p.p.s.a. kwalifikacje. Oznacza to zatem, że przedmiotowa skarga kasacyjna została sporządzona przez osoby nieuprawnione i jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na mocy art. 178 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.