I SA/Wr 327/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz - Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o zmianę postanowienia Sądu o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do maja 2010 r. postanawia: zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16.04.2012 r. sygn. akt I SA/Wr 327/12 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w ten sposób, że wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 16.04.2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd wyjaśnił, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanek dla udzielenia mu ochrony tymczasowej. Nie przedłożył on bowiem dokumentów źródłowych, które potwierdzałyby okoliczności zawarte w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W piśmie z dnia 11.05.2012 r. skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika) wniósł o zmianę ww. postanowienia przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W motywach wniosku skarżący podniósł, że od czasu zaprzestania w dniu 02.01.2012 r. działalności gospodarczej pod firmą "A" z siedzibą w K., znajduje się wraz z pozostającymi na jego utrzymaniu żoną i dwojgiem małoletnich dzieci, w trudnej sytuacji majątkowej. Powołując się na załączone do wniosku zeznania podatkowe za lata 2010 i 2011 skarżący wskazał, że jego dochody w stosunku do roku 2010, zmniejszyły się czterokrotnie, a jego średniomiesięczny dochód w 2011 r. wyniósł 1.274,50 zł. W ocenie skarżącego, wyegzekwowanie kwoty podatku akcyzowego za lata 2009 i 2010 w łącznej wysokości 331.605,00 zł, które znacząco przewyższa obecnie osiągane przez niego dochody, poniesie za sobą koszty, które nie znajdą pokrycia w zwrocie świadczenia i narażą go na znaczną szkodę. Do wniosku skarżący załączył, poza wspomnianymi wyżej zeznaniami podatkowymi, decyzję Wójta Gminy Ka. z dnia [...]2011 r. o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej z dniem 02.02.2011 r., działalności prowadzonej przez skarżącego oraz oświadczenie żony skarżącego, w którym wskazała, że nie pracuje i pozostaje wraz z dwojgiem dzieci na utrzymaniu męża (skarżącego). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – w skrócie: "ppsa"), postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i § 3 sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Jednakże, aby możliwe było zastosowanie owej instytucji prawnej, strona w pierwszej kolejności zobowiązana jest wskazać istnienie przesłanek z art. 61 § 3 ppsa, tj. niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji będą trudne do odwrócenia. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane (dokumenty źródłowe) na podstawie akt sprawy, czy wymienione przesłanki zostały spełnione. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki uzasadniające zmianę postanowienia w sprawie wstrzymania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Dodatkowo twierdzenia skarżących powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi ich sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, złożonego zgodnie z dyspozycją art. 61 § 4 ppsa, Sąd stwierdza, że wskazane w nim okoliczności oraz załączone dokumenty źródłowe, uprawdopodobniają wystąpienie skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa. Przede wszystkim świadczy o tym trudna sytuacja finansowa skarżącego, który nie prowadzi już działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży paliw, niski poziom dochodów, z których skarżący wraz z żoną i dwojgiem dzieci się utrzymują a także kwota określonego w zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego w kwocie 55.571,00 zł. Na marginesie Sąd wskazuje, że niniejsze postanowienie zapadło w postępowaniu incydentalnym, a zatem nie rozstrzyga o istocie sprawy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 4 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.