I SA/Wr 3290/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda Sędziowie: Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska -sprawozdawca Protokolant: Edyta Luniak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2004 r. sprawy ze skargi N. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w łącznym zobowiązaniu pieniężnym od rolników za 2001 r. wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...], utrzymująca w mocy decyzje Burmistrza W. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym od rolników za 2001 r. w kwocie [...] oraz odsetek za zwlokę. Burmistrz W. decyzją z dnia [...] odmówił umorzenia zaległych I, II i III rat za 2001 r. w zobowiązaniach pieniężnych w wysokości [...] oraz umorzenia odsetek od tych zaległości. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący uzyskuje dochody z emerytury w kwocie [...] miesięcznie oraz dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego o powierzchni 6,47 ha. Dochodowość roczna takiego gospodarstwa wyliczona na podstawie Dziennika Urzędowego Głównego Urzędu Statystycznego Nr 10 z dnia 22.10.2001 r. wynosi około [...]. Dochody te pozwalają na zapłatę należnego zobowiązania w podatku rolnym i leśnym za 2001 r., które jest rozłożone na cztery raty po [...] każda. Ponadto jak podano w decyzji podatnik korzystał w 2000 r. z ulgi w postaci umorzenia odsetek od zaległości podatkowych za lata 1995-2000'w łącznej kwocie [...]. Z tych wzglądów stwierdzono brak przesłanek z art. 67 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm.). Od decyzji tej podatnik odwołał się i zarzucił brak wnikliwości w rozpatrzeniu wniosku. Wskazał, że we wniosku o umorzenie zaległości powoływał się na chorobę, która spowodowała niskie plony w gospodarstwie, a także na trudności w sprzedaży plonów i ogólnie złą sytuacje w rolnictwie. Wymienione okoliczności spowodowały, że nie uzyskał dochodów z gospodarstwa rolnego w kwotach podanych w decyzji. Stąd trudności w zapłacie należności podatkowych. Emerytura jaką skarżący otrzymuje jest już opodatkowana dlatego w jego ocenie nieporozumieniem jest twierdzenie, iż z tych dochodów winien opłacać podatek rolny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji wskazując, że rozstrzygając sprawę umorzenia zaległości podatkowej organ musi ocenić czy w konkretnym przypadku za umorzeniem przemawia ważny interes podatnika lub interes publiczny. W tym celu niezbędne jest przeprowadzenie postępowania podatkowego. Organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie, a w decyzji uzasadnił przyczyny odmowy umorzenia. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego fakt opodatkowania emerytury w żaden sposób nie wyklucza tego dochodu przy ocenie sytuacji finansowej strony, a tym samym możliwości zapłacenia podatku rolnego. Przy ocenie celowości umorzenia zaległości należy uwzględniać wszystkie dochody podatnika, a nie tylko dochody uzyskane z gospodarstwa rolnego. Z tych względów uznano, że zapłata zaległego podatku nie wpłynie na pogorszenie sytuacji finansowej skarżącego. W skardze złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego N. J. zarzucił, że organ podatkowy pierwszej instancji bez zbadania okoliczności zawartych we wniosku odmówił udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, a organ drugiej instancji utrzymał tę decyzję w mocy przyjmując, że możliwe jest egzekwowanie podatku od strat. Działalność rolnicza przynosi straty a zatem pobieranie podatku rolnego jest pobieraniem podatku od strat w ocenie skarżącego działanie takie jest sprzeczne z prawem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o oddalenie skargi i powtórzyło argumentacje przedstawioną w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 91 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany przepis uzasadnia rozpatrywanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1 pkt 1 a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 67 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy, na wniosek podatnika, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe lub odsetki za zwłokę. Decyzje podejmowane przez organy podatkowe na podstawie wskazanego wyżej przepisu mieszczą się w ramach tzw. uznania administracyjnego, o czym świadczy sformułowanie "organ podatkowy może...". Ocena, czy w konkretnej sprawie występują okoliczności uzasadniające umorzenie zaległości podatkowych, pozostawiona więc została swobodnemu uznaniu organu podatkowego, przy uwzględnieniu oczywiście wszystkich okoliczności mających wpływ na tę ocenę. Kontrola legalności decyzji wydawanych w ramach tzw. uznania administracyjnego sprowadza się więc do oceny, czy organ podatkowy uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych mających wskazywać na ważny interes podatnika lub ważny interes publiczny oraz czy w ramach swego uznania nie naruszył on zasady swobodnej oceny dowodów. Ważny interes podatnika to sytuacja, gdy z powodu nadzwyczajnych przypadków losowych nie jest on w stanie uregulować zaległości podatkowych. Przyjmuje się przy tym, że należy brać pod uwagę sytuację, w jakiej znajduje się podatnik w chwili, gdy podejmowana jest decyzja w sprawie. Organy podatkowe w oparciu o przedłożone przez stronę i zgromadzone przez siebie dowody ustaliły, że skarżący uzyskuje dochody z emerytury w kwocie [...] miesięczna oraz dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego, zatem posiadał środki na uregulowanie zaległego podatku nawet w przypadku gdyby dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego z uwagi na zaniechanie niektórych prac w gospodarstwie spowodowane wypadkiem jakiemu uległ wiosną 2001 r. były niższe od przeciętnie uzyskiwanych. W tych okolicznościach stwierdzenie organów podatkowych, że brak jest przesłanek z art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej do umorzenia zaległości podatkowych nie budzi zastrzeżeń. Nie zaistniały przy tym żadne szczególne zdarzenia, które mogłyby przemawiać za umorzeniem w tym przypadku zaległości podatkowych. Twierdzenia skarżącego o złej sytuacji w rolnictwie jak słusznie stwierdził organ odwoławczy nie może być podstawą do udzielenia ulgi gdyż sytuacja o jakiej skarżący mówi dotyczy w równym stopniu wszystkich rolników.. Skoro więc organy podatkowe nie naruszyły przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, skargę jako niezasadną należało na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalić.