I SA/Wr 335/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-11-23

Skład orzekający: Ewa Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych może zostać uwzględniony, jeśli strona nie wykazała istotnej zmiany swojej sytuacji materialnej i nie odpowiedziała na wezwanie sądu do wskazania okoliczności uzasadniających zmianę?
Ratio decidendi
Wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, jeśli strona nie wykazała istotnej zmiany swojej sytuacji materialnej w stosunku do tej przedstawionej w poprzednim wniosku, a także nie odpowiedziała na wezwanie sądu do wskazania okoliczności uzasadniających zmianę postanowienia. Rozpoznanie wniosku staje się zbędne w takiej sytuacji, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 249a PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując trudną sytuacją materialną. Wniosek ten został rozpoznany postanowieniem referendarza sądowego, który przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, ale odmówił zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca złożyła kolejny wniosek, domagając się zmiany poprzedniego postanowienia w zakresie odmowy zwolnienia od kosztów. Sąd wezwał ją do wskazania okoliczności uzasadniających zmianę, jednak skarżąca nie udzieliła odpowiedzi. Sąd ocenił, że sytuacja materialna skarżącej nie uległa istotnej zmianie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. wraz z odsetkami za zwłokę. postanawia: umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 lipca 2016 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (pkt I sentencji) i odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 września 2016 r. wezwano pełnomocnika z urzędu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca nadesłała wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ( data nadania 16 września 2016 r.). Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych podając w istocie te same okoliczności, co pierwszym wniosku, tj., że utrzymuje się z mężem i córką z renty męża w kwocie 290 zł, renty niemieckiej w wysokości około 1700 zł oraz świadczenia wychowawczego na dziecko na dziecko (500 zł) i zasiłku rodzinnego na dziecko w wysokości 118 zł. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i córką (ur. w 2008 r.), posiada wspólnie z żoną dom o powierzchni 300 m2. Dochody z renty i zasiłku na dziecko wynoszą łącznie 2.608 zł. Jako zobowiązania i stałe wydatki wymieniła media, pożyczkę Provident, szkołę, leki, wodę, podatek, wyżywienie, paliwo, telefony, telewizja – które łącznie wynoszą około 3924 zł. Z dodatkowych dokumentów wynika, że miesięczna renta męża wynosi, 291,73 zł netto, a niemieckie świadczenie rentowe wynosi 468,07 zł euro. Na córkę mąż skarżącej otrzymuje świadczenie wychowawcze w kwocie 500 zł, a skarżąca otrzymuje zasiłek rodzinny w kwocie 118 zł i otrzymała jednorazowy zasiłek z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 100 zł. Ponadto w poprzednim postanowieniu referendarz przyjął dane ustalone przez organ podatkowy (wynikające z odpowiedzi na skargę), mianowicie że skarżąca jest zarejestrowana jako bezrobotna bez prawa do zasiłku, posiada stronę na portalu społecznościowym z ofertą zdjęć rodzinnych, przy czym oświadczyła, że nie jest to oferta handlowa i nie uzyskuje z tego źródła żadnych dochodów. W postanowieniu tym wskazano z urzędu, że zarówno skarżąca, jak i jej mąż , są stronami w dwóch sprawach toczących się równocześnie w tutejszym Sądzie (sygn. akt I SA/Wr 334-335/16), w których wpisy od skarg zostały wyznaczone na łączną kwotę 1.000 zł. Drugi wniosek o przyznanie prawa pomocy, nadany dnia 16 września 2016 r., został zakwalifikowany jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia referendarza sadowego z dnia 11 lipca 2016 r. w zakresie dotyczącym odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Pismem referendarza sądowego z dnia 4 października 2016 r. wezwano pełnomocnika do wskazania okoliczności uzasadniających zmianę powyższego postanowienia. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 10 października 2016 r. Na to pismo nie udzielono żadnej odpowiedzi. W myśl art 245 § 2 p.p.s.a.. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016, poz. 718, dalej p.p.s.a..) zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym. Na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym może zostać przyznane osobie fizycznej – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W myśl art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Skoro w poprzednim postanowieniu przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym dotyczącym ustanowienia pełnomocnika, a pozostałym zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych odmówiono przyznania tego prawa, to składając obecny wniosek intencją skarżącej było uzyskanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy", o których mowa w art. 165 p.p.s.a. należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy okolicznością taką będzie w szczególności pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy (por. post. NSA z dnia 8 sierpnia 20-14 r. sygn. akt II OZ 746/14, LEX nr 1502259 ). Obecnym wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu z uwzględnieniem zmiany okoliczności sprawy, o których mowa art. 165 p.p.s.a. Ponieważ skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na pismo referendarza sądowego z dnia 4 października 2016 r. wzywające do wskazania okoliczności uzasadniających zmianę postanowienia referendarza sądowego to obecnie rozpoznawany wniosek należało ocenić na podstawie okoliczności podanych w drugim urzędowym formularzu k- 68 wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, który została zakwalifikowanym jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia z dnia 11 lipca 2016 r. W rozpoznawanej sprawie skarżąca powołała w istocie w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych te same okoliczności co w pierwszym wniosku, który został rozpoznany postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. W obecnym wniosku skarżąca nie wykazała zatem, że jej sytuacja materialna zmieniła się w istotny sposób w stosunku do wskazanej w poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy. Obecnie dochód rodziny kształtuje się w kwocie około 2608 zł. W poprzednim wniosku dochód ten wyniósł 2500 zł, a wydatki wynosiły około 2381-3831 zł. Wydatki na opał wynosiły 800 zł w sezonie zimowy i 50 zł latem. Obecnie wydatki wynoszą około 3924 zł i obejmują media, prąd, woda 500-600 zł, pożyczka 150 zł, podatek od nieruchomości 120 zł, węgiel w okresie zimowym 800 zł latem 50 zł, leki 300 zł, telefony 200 zł, telewizja 54 zł paliwo 200 zł, wyżywienie około 1500 zł. W poprzednim wniosku wydatki na opał wynosiły w sezonie letnim 50 zł, a w sezonie zimowym 800 zł. Zatem struktura wydatków i wysokość dochodów nie uległa zmianie powodującej pogorszenie sytuacji materialnej skarżącej. Ponadto w obecnie rozpoznawanym wniosku skarżąca podała, że nie jest w stanie opłacić wpisu, gdyż musiałaby przeznaczyć na ten cel świadczenie wychowawcze na dziecko tzw. 500+, które przeznaczyła już na wydatki związane z rozpoczęciem przez dziecko roku szkolnego. Zauważyć należy, że do obecnego wniosku skarżąca dołączyła decyzję z dnia 14 czerwca 2016 r. przyznającą jej poza zasiłkiem rodzinnym w kwocie 118 zł miesięcznie także odrębny jednorazowy zasiłek z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego. Zatem skarżąca otrzymała pomoc finansową na pokrycie niezbędnych wydatków związanych z rozpoczęciem roku szkolnego i okoliczności te nie stanowią okoliczności mogących uzasadniać przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym również zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów przyjąć należy, że podane przez skarżącą okoliczności nie stanowią okoliczności mających wpływ na pogorszenie jej sytuacji finansowej. W sytuacji skoro skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na pismo referendarza sadowego z dnia 4 października 2016 r. wzywające do wskazania okoliczności uzasadniających zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 11 lipca 2016 r. przyjąć należy, że sytuacja skarżącej podana w drugim formularzu nie uległa istotnej zmianie mogącej uzasadniać przyznanie prawa pomocy również w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl zaś art 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z powyższych względów przyjąć należy, że rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych okazało się zbędne, co uzasadnia umorzenie postępowania wszczętego tym wnioskiem na podstawie art. 249a p.p.s.a. W myśl zaś art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy; Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 p.p.s.a. i art 249a p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło