I SA/Wr 335/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-05-29

Skład orzekający: Jadwiga Danuta Mróz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, wniesiony po upływie ustawowego terminu, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, o którym mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 PPSA, wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu od dnia doręczenia, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 259 § 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca D.P. wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2017 r. umarzającego postępowanie w sprawie prawa pomocy. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 kwietnia 2017 r. Sprzeciw został wniesiony w dniu 11 maja 2017 r., co nastąpiło po upływie ustawowego terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2017 r. umarzającego postępowanie w sprawie prawa pomocy sprawy ze skargi D.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: odrzucić sprzeciw. W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej D. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, odmówił natomiast przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 września 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Na skutek ww. wezwania, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie zainicjowane kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy uznając, że podana tam sytuacja nie uległa istotnej zmianie mogącej uzasadniać przyznanie prawa pomocy również w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego, pełnomocnikowi skarżącej został doręczony w dniu 31 stycznia 2017 r. odpis ww. prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 września 2016 r., celem jego wykonania. W odpowiedzi na to wezwanie, został złożony kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, po którego rozpoznaniu, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2017 r. umorzył postępowanie, gdyż skarżąca nie wykazała okoliczności, które uzasadniałyby zmianę uprzedniego, prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 kwietnia 2017 r. W sporządzonym przez skarżącą osobiście piśmie wniesionym w dniu 11 maja 2017 r., skarżąca zakwestionowała ww. postanowienie referendarza sądowego z 10 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia referendarza sądowego, będącego przedmiotem sprzeciwu, doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 kwietnia 2017 r., a zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał 2 maja 2017 r. Tymczasem sprzeciw skarżąca wniosła, na co wskazuje data stempla pocztowego, w dniu 11 maja 2017 r., czym niewątpliwie uchybiła ustawowo określonemu siedmiodniowemu terminowi na dokonanie tej czynności. W konsekwencji tak ukształtowanych w sprawie okoliczności faktycznych, Sąd zobligowany był do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o czym postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło