I SA/Wr 337/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia za grudzień 2008 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy oraz zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę A na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]. Strona skarżąca wywiodła od powyższego wyroku skargę kasacyjną i wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od tego środka odwoławczego, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 17 października 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej poinformował, załączając odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 17 października 2016 r., że w sprawie wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania, gdyż brak jest osób pełniących funkcję w organie zarządzającym Fundacji. Na wezwanie Przewodniczącego Wydziału I z 26 października 2016 r. pełnomocnik strony poinformował w piśmie z 3 listopada 2016 r., że wobec złożenia rezygnacji z pełnionych funkcji przez wszystkich członków zarządu, zostali oni wykreśleni z rejestru przedsiębiorców KRS. Rezygnacja nastąpiła w dniu 30 września 2016 r. na dowód czego załączono skierowane do Rady Fundatorów oświadczenia: Ł.R., J.F. i C.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało zawieszeniu. Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd zawiesza postępowanie z urzędu, jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Przepis art. 38 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.) stanowi, że osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie. Zgodnie z wywodzoną z tego przepisu teorią organów, akceptowaną powszechnie w judykaturze i doktrynie, osoba prawna ma zdolność prawną i odpowiadającą jej na gruncie prawa procesowego zdolność sądową oraz pełną zdolność do czynności prawnych i będącą jej odzwierciedleniem procesowym zdolność procesową, a czynności prawne i procesowe dokonywane przez występujące w roli organu (organów) tego podmiotu osoby fizyczne są działaniami samej osoby prawnej. Jeżeli osoba ta nie posiada organu powołanego do jej reprezentowania, to pomimo posiadania zdolności sądowej nie może ujawnić swojej woli i podejmować czynności prawnych lub procesowych, nawet jeżeli posiada należycie umocowanego pełnomocnika ustanowionego przed utratą organu powołanego do jej reprezentowania (por. wyrok SN z dnia 7 listopada 2006 r., I CSK 224/06, LEX nr 276251 i orzeczenia tam powołane). W przedmiotowej sprawie stroną skarżącą jest fundacja. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 1991 Nr 46, poz. 203 ze zm.) fundacja podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. W myśl zaś art. 7 ust. 2 tej ustawy, fundacja uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego. W myśl natomiast art. 10, obligatoryjnym organem fundacji jest zarząd, który kieruje jej działalnością oraz reprezentuje fundację na zewnątrz. Jak wynika z akt sprawy, po wniesieniu skargi kasacyjnej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wszyscy trzej członkowie zarządu Fundacji złożyli w dniu 30 września 2016 r. rezygnację z pełnionej funkcji. Zgodnie zaś z danymi zawartymi w Krajowym Rejestrze Sądowym, do reprezentacji skarżącej Fundacji jest upoważniony zarząd, a dokładniej dwóch członków zarządu łącznie lub jeden członek zarządu z pełnomocnikiem. Uznać zatem należy, że z chwilą złożenia oświadczenia o rezygnacji przez członków zarządu, Fundacja straciła zdolność do podejmowania skutecznych czynności procesowych. To zaś oznacza, że w rozpatrywanej sprawie występują braki w składzie organu reprezentacyjnego Fundacji, które uniemożliwiają działanie stronie skarżącej. Z tego względu, Sąd – na podstawie art. 124 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – obowiązany był zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne do czasu usunięcia ww. braków