I SA/Wr 338/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2005-2007 oraz rozłożenia na raty zaległości w tym podatku za lata 2008-2010. postanawia: przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza przynosi straty, a źródłem utrzymania jej dwuosobowego gospodarstwa domowego - prowadzonego wspólnie z mężem w ich mieszkaniu o powierzchni 30 m2 - jest emerytura męża w kwocie 1.665,83 zł (netto). Jako koszty utrzymania gospodarstwa domowego skarżąca wymieniła: czynsz za mieszkanie w kwocie 210 zł, wpłatę na fundusz remontowy w kwocie 56,60 zł, opłatę za energię elektryczną w kwocie 144,18 zł, za gaz w kwocie 312,87 zł, abonament w kwocie 60 zł oraz miesięczną ratę kredytu w kwocie 460 zł. Z dołączonych do wniosku dokumentów oraz z dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika - ponad informacje wskazane w treści wniosku - że w 2011 r. skarżąca poniosła z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej stratę w kwocie 2.837,41 zł (przy przychodach w kwocie 143.031,49 zł), natomiast jej mąż uzyskał świadczenie emerytalne w łącznej kwocie 23.943,12 zł (brutto). W grudniu 2011 r. oraz w styczniu i lutym 2012 r. skarżąca świadczyła usługi i dokonywała dostawy towarów o wartości odpowiednio 11.458 zł, 8.750 zł oraz 11.949 zł i nabyła towary i usługi o wartości odpowiednio 8.907 zł, 9.704 zł i 9.745 zł. Z wyciągu z rachunków bankowych męża skarżącej wynika m.in., że małżonkowie dokonują spłaty rozłożonych na raty zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości w wysokości około 600 zł miesięcznie. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W sprzeciwie od powyższego postanowienia strona podkreśliła, że od października 2011 r. spłaca zaległy podatek za lata 2008-2010 r. po 600 zł miesięcznie, co jest dla niej dużym obciążeniem finansowym. Podkreśliła, że w rozliczeniu rocznym prowadzona przez nią działalność gospodarcza przynosi straty. Do sprzeciwu strona załączyła fragment uzasadnienia decyzji Burmistrza Gminy Z. z dnia [...] r., z którego wynika wysokość rat, na jakie rozłożono podatniczce spłatę ciążącej na niej zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2008-2010. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270 – dalej w skrócie: p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl natomiast art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W przypadku osób fizycznych, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej, w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Kierując się aktualną sytuacją finansową wnioskującej przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowych dokumentach przedłożonych przez stronę, Sąd stwierdził, że wnioskująca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Zwalniając stronę od kosztów sądowych, Sąd kierował się głównie jej obecną sytuacją finansową. Z przedłożonych dokumentów wynika, że źródłem utrzymania wnioskującej oraz jej małżonka - prowadzących dwuosobowe gospodarstwo domowe w mieszkaniu o powierzchni 30 m2 - jest emerytura męża w wysokości 1.665,83 zł. Powyższa sytuacja wynika z faktu ponoszenia przez skarżącą strat z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej (w 2011 r. strona poniosła stratę w kwocie 2.837,41 zł). Z emerytury męża skarżącej pokrywane są zatem koszty utrzymania gospodarstwa domowego takie jak: czynsz za mieszkanie - 210 zł, wpłata na fundusz remontowy -56,60 zł, opłata za energię elektryczną – 144,18 zł, za gaz – 312,87 zł, abonament - 60 zł, miesięczna ratę kredytu - 460 zł. Ponadto z wyciągu z rachunków bankowych męża skarżącej (za ostatnie trzy miesiące) wynika, że w okresie tym małżonkowie spłacali rozłożone na raty przez Burmistrza Miasta Z. zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2008-2010 w wysokości około 600 zł miesięcznie. W ocenie Sądu, przedstawione okoliczności wskazują, że strona ponosi miesięczne wydatki w wysokości uniemożliwiającej jej opłacenie kosztów postępowania sądowego, przekraczają one bowiem kwotę środków pieniężnych, jakie co miesiąc pozostają do dyspozycji wnioskującej i jej małżonka. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że przedstawiona we wniosku oraz w uzupełniających wniosek dokumentach sytuacja finansowa skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie, gdyż nie będzie ona w stanie odłożyć niezbędnej kwoty celem opłacenia wpisu sądowego od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260, art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.