I SA/Wr 340/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych. W sprawie w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 514 zł C. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący podał, że nie osiąga dochodów, nie posiada oszczędności, źródłem jego utrzymania są środki pieniężne pochodzące z Pomocy Społecznej, natomiast dom, będący jego własnością, o powierzchni 300 m² jest pozbawiony ogrzewania oraz wody. Wskazał również, że posiada 100% udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, w której sprawuje funkcję prezesa zarządu, ale nie osiąga z tego tytułu żadnych dochodów. Nadmienił także, iż w postępowaniach toczących się przed sądami powszechnymi jest zwalniany z kosztów sądowych. Z nadesłanych przez wnioskodawcę – na wezwanie – dokumentów wynika nadto, że w latach 2007 i 2008 nie uzyskał żadnych przychodów (zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 3 stycznia 2008 r. i 23 stycznia 2009 r. - k. 20 i 21 akt sądowoadministracyjnych), oraz że uzyskuje pomoc w postaci zasiłku celowego realizowanego od dnia 13 lutego 2009 r. w kwocie 450 zł, w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej w tym ponoszenia kosztów energii elektrycznej, zakupu żywności oraz zaspokojenia innych potrzeb (decyzja Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy B. m. st. W. z dnia 11 lutego 2009 r. - k. 22 akt sądowoadministracyjnych). Jednocześnie wnioskodawca oświadczył, że nie posiada samochodu oraz prywatnego telefonu komórkowego, natomiast jego rachunki bankowe zostały zamknięte z uwagi na brak obrotów. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, iż są one zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy jak i stan faktyczny sprawy, stwierdza się, że w przypadku strony skarżącej zaistniały ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie – w jego aktualnej sytuacji materialnej i życiowej - ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Świadczą o tym zarówno okoliczności przedstawione przez wnioskodawcę, jak i okoliczności stwierdzone urzędowo. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., postanowiono jak w sentencji.