I SA/Wr 3404/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędzia NSA Asesor WSA Protokolant Anna Moskała (sprawozdawca) Krystyna Stec Bogumiła Kalinowska apl. prok. Tomasz Łoziński po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi M. K. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe uchyla zaskarżoną decyzję. . sygn. akt 3 I SA/Wr 3404/01 2 Uzasadnienie Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, którą uznano zgłoszenie celne z dnia [...] nr [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej określenia wartości celnej przedmiotowego towaru. Organ I instancji w swoim uzasadnieniu podał, że podczas odpraw celnej wg zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] obejmującego towar objęty procedurą składu celnego importer przedstawił fakturę nr [...] z dnia [...] na wartość [...]. Z ujawnionych dokumentów wynikało, że importer dokonał przedpłaty za przedmiotowy towar w wysokości [...]. Tak więc faktycznie zapłacona kwota była wyższa od kwoty widniejącej na przedstawionej fakturze o [...]. Dyrektor Urzędu Celnego uznał decyzją z dnia [...] zgłoszenie celne z dnia [...] nr [...] za nieprawidłowe. Decyzja ta została uchylona przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, że z wyżej wymienionej dostawy dokonano wyprowadzenia przedmiotowego towaru m.in. wg zgłoszenia celnego z dnia [...] nr [...]. Po powtórnej kontroli tego zgłoszenia celnego i analizie zgromadzonych w sprawie dokumentów ustalono, że strona dokonała przedpłaty za sprowadzony towar, złożony następnie w składzie celnym w kwotach wyższych niż wykazane w załączonych do zgłoszenia celnego fakturach. To spowodowało, że uznano zgłoszenie celne z dnia [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej określenia wartości celnej. W odwołaniu strony od tej decyzji skarżący zarzucił, że różnica w wartości towaru jest wynikiem zmiany cen, jaka wystąpiła między datą złożenia zamówienia a datą dostawy oraz dostarczeniem jednego z modeli w wersji uboższej niż to wynikało z zamówienia. Po zgłoszeniu tych okoliczności dostawcy potwierdził on fakt istnienia nadpłaty. Prezes Głównego Urzędu Ceł nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia. Przywołał, że strona do procedury składu celnego wg JAD SAD nr [...] z dnia [...] zadeklarowała wartość celną towaru na kwotę [...]. Ujawniony bankowy dowód zapłaty za przedmiotowy towar opiewa na kwotę [...], co oznacza, że wartość towaru była zaniżona o [...] od zadeklarowanej przez stronę. Za niespójne uznano wyjaśnienia strony co do przyczyn zaistniałej różnicy. Pierwotnie strona podała, że nie dostarczono części zamówionego towaru, później podała, że przyczyną rozbieżności była różnica w jakości towaru i duży odstęp czasowy od zamówienia. Te rozbieżności a także nie sygn. akt 3 I SA/Wr 3404/01 3 przedłożenie dowodów zamówień lub faktur pro-forma spowodowały, że nie dano wiary złożonym wyjaśnieniom. Nie zmienia tej konstatacji okoliczność przedłożenia faksu od kontrahenta zagranicznego, ani przedłożenie faktury pro-forma z dnia [...], ani polecenie przelewu z dnia [...] czy faktura [...] z dnia [...]., gdyż nie dotyczą zgłoszenia celnego z dnia [...] nr JDA SAD nr [...], lecz rozliczeń pomiędzy stroną a jej kontrahentem dokonanym rok później. Również dołączona do odwołania kopia przelewu z dnia [...] na kwotę [...], będąca płatnością za fakturę na kwotę [...] z dnia [...] nie wyklucza przekazania na rzecz kontrahenta zagranicznego dodatkowej płatności w kwocie [...] w innej formie. W skardze na tę decyzję domagając się jej uchylenia, jako sprzecznej z art. 23 § Kodeksu Celnego, skarżący podniósł, że wbrew oczywistym faktom dowodzącym pomniejszenia poprzez korektę późniejszych należności organy przyjęły, iż nastąpiło zaniżenie wartości celnej towaru. Podstawą określenia wartości celnej jest cena faktycznie zapłacona lub należna. Skoro więc wykazano, że kwota przedpłaty (wyższa) została zaliczona na poczet późniejszych należności nie było podstaw do kwestionowania wartości celnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270). Wobec powyższego niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. , jako rzeczowo i miejscowo właściwy. Po myśli art. 3 § 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Oznacza to, że skarga może zostać uwzględniona jedynie, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145-150 ustawy). W ocenie Sądu kontrolowana decyzja uchybia prawu, stąd zawarty w skardze wniosek ojej uchylenie zasługiwał na uwzględnienie. sygn. akt 3 I SA/Wr 3404/01 4 Jak wynika z akt sprawy organy celne obu instancji uznały, w oparciu o przepis art. 23 § 1 i 9 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz.117 ze zm.), że wartość transakcyjna towaru, wynikająca z faktury, nie mogła być przyjęta za wartość celną, gdyż dokonana na poczet tej transakcji przedpłata była wyższa niż to wynikało z dowodu w postaci faktury. Takie przyjęcie organów obu instancji w okolicznościach sprawy było jednak dowolne. W sprawie pozostaje bowiem poza sporem, że wykazana przez organy nadpłata w zaliczkach na poczet złożonych wcześniej zamówień, łącznie na kwotę [...], została przez kontrahenta skarżącego uwzględniona w późniejszych rozliczeniach. Tego faktu organy nie kwestionują. Ma on zresztą potwierdzenie w dokumentach załączonych do akt sprawy, w szczególności w fakturze z dnia [...]., poleceniu przelewu z dnia [...], fakturze pro-forma z [...] Okoliczność, że zdarzenia te miały miejsce rok później niż zakwestionowana transakcja nie może być jedyną podstawą ich kwestionowania. Jest bowiem oczywistym, że przy stałych stosunkach handlowych i wpłacanych na poczet złożonych zamówień przedpłatach mogą powstać zarówno niedopłaty jak i nadpłaty. Uzgodnienie sald przez kontrahentów po pewnym okresie czasu, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, i zaliczenie wykazanej nadpłaty na poczet bieżących należności jest zwyczajową czynnością w tego rodzaju sytuacji. W świetle powyższego odmówienie wiary przez organy celne znajdującym się w aktach sprawy dokumentom tylko z tego powodu, że "nie wyklucza to przekazania na rzecz kontrahenta zagranicznego dodatkowej płatności w kwocie [...] w innej formie" jest zupełnie dowolne i stanowi naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej. Wobec powyższego działając w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt la powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.