I SA/Wr 342/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Naczelnika I Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych dotyczących zaległości z tytułu składek na rzecz spółki wodnej postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła w dniu [...] skargę na postanowienie z dnia [...] Nr [...] , którym Naczelnik I Urzędu Skarbowego we W. zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko skarżącej na podstawi tytułów wykonawczych Nr [...] i [...], obejmujących zaległości z tytułu składek na rzecz spółki wodnej za lata 2001-2002. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej nieuwzględnienie wskazując, iż zawieszenie postępowania było uzasadnione dyspozycją art. 34 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 110, poz. 968 ze zm.) zgodnie z którą, jeżeli w terminie 14 dni od dnia powiadomienia o zarzutach skarżącego - wierzyciel (Rejonowy Związek Spółek W. w O.) nie wyraził swojego stanowiska w kwestii zarzutów, obowiązkiem organu egzekucyjnego było postępowanie zawiesić do czasu wydania postanowienia przewidziane w § 4 powołanego przepisu. Naczelnik 1 Urzędu Skarbowego we W. dodał, że powyższe postanowienie zawierało pouczenie, iż stronie nic przysługuje na nie zażalenie. W piśmie z dnia [...] skarżący podtrzymał skargę i oświadczył, iż brak było imiennego nakazu (brak daty jego doręczenia), który nakładałby obowiązek płacenia składki, brak było daty doręczenia upomnienia i brak wykonania konserwacji rowów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy niniejsza ustawa lub kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Powołane przepisy nie przewidują środka odwoławczego od postanowienia wydanego trybie art. 34 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i gdy strona uważa, iż takie postanowienie wpłynie na rozstrzygnięcie sprawy, to może podnosić zarzuty dotyczące tego postanowienia jedynie w skardze na akt kończący dane postępowanie. Podstawą odrzucenia niniejszej skargi sygn. akt I SA/Wr 342/04 jest nie tylko fakt, iż zaskarżony akt nie podlega kognicji Sądu, ale również istotna jest okoliczność, iż przy złożeniu skargi został naruszony tok instancji (art. 52 u.p.s.a.), a nadto strona składając skargę w dniu [...] uchybiła ustawowemu terminowi do jej wniesienia (art. 53 powołanej ustawy). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny- na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, 2, 6 i § 3 u.p.s.a.- orzekł jak w sentencji.