I SA/Wr 342/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Protokolant starszy specjalista Małgorzata Jakubiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lipca 2019 r. przy udziale sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w L. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji indywidualnej dot. podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] r., nr [...] stwierdzające wygaśnięcie interpretacji indywidualnej z dnia [...] 2014 r., znak [...]. Wnioskiem z dnia 27 stycznia 2014 r. "A" sp. z o.o. w L. (dalej Wnioskodawca Skarżąca) wystąpiła o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług świadczonych usług. Działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w P. wydał w dniu [...] 2014 r. interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego nr [...], uznając stanowisko Wnioskodawcy za: – prawidłowe w części dotyczącej usług polegających na: pomocy pacjentom przy zaspakajaniu potrzeb fizjologicznych (podawanie i opróżnianie kaczek, basenów, nocników, pomoc przy zmianie pieluch); pomocy przy wymianie i opróżnianiu worków z wydzielinami i wydalinami; pomocy pacjentom przy zmianie bielizny osobistej; pomocy przy zmianie bielizny pościelowej chorego leżącego; pomocy przy toalecie pacjentom (leżącym i chodzącym, myciu głowy); pomocy przy zmianie pozycji pacjentom leżącym; karmieniu lub pomocy przy karmieniu pacjentów; pomocy lub transporcie pacjentów do karetki, na zabiegi, badania diagnostyczne oraz czynności pomocnicze przy zabiegach (ubieranie zespołu, czynności pomocnicze przy myciu chirurgicznym rąk, podawanie sterylnych pakietów, pomoc przy ułożeniu pacjenta na stole); – nieprawidłowe w części dotyczącej pozostałych usług. W dniu 29 grudnia 2017 r. Minister Rozwoju i Finansów, działając na podstawie art. 14a § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe, wydał interpretację ogólną nr PTI.8101.5.2017.PSG.622 (Dz. Urz. Ministra Rozwoju i Finansów z 2018 r., poz. 5). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazując, że interpretacja indywidualna z dnia [...] 2014 r. nr [...] dotyczyła takiego samego stanu prawnego jak powołana interpretacja ogólna Ministra Rozwoju i Finansów jednak rozstrzygnięcie podjęte w niej było niezgodne z ww. interpretacją ogólną, w dniu [...] 2018 r. w postanowieniu nr [...] -stosownie do art. 14e § 1a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r, poz. 800, z późn. zm.) - stwierdził wygaśnięcie interpretacji indywidualnej. Postanowienie doręczono w dniu 28 maja 2018 r. na adres pełnomocnika Wnioskodawcy reprezentującego go w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej W dniu 6 czerwca 2018 r. Wnioskodawca wniósł zażalenie na to postanowienie. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie znalazł podstaw do zmiany dotychczasowego stanowiska. W uzasadnieniu wskazał, że stan faktyczny rozpoznawanej sprawy (opisany we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej) był zbieżny ze stanem rozważanym w interpretacji ogólnej a stan prawny był w istocie identyczny. W ocenie organu uzasadniało to wygaszenie interpretacji. Postanowienie to zostało ponownie nadane na adres pełnomocnika Wnioskodawcy reprezentującego go w postępowaniu o wydanie interpretacji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów: • art. 14e §la pkt 2 Ordynacji podatkowej przez błędne przyjęcie, że uchylona Interpretacja indywidualna została wydana w tym samym stanie prawnym, co Interpretacja ogólna oraz, że jest niezgodna z Interpretacją ogólną, • art. 121 §1 oraz art. 124 w powiązaniu z art. 217 §2 Ordynacji, przez powołanie w uzasadnieniu Postanowienia II instancji argumentów i uwag nie mających bezpośredniego związku ze sprawą (będących najprawdopodobniej skutkiem pomyłki polegającej na wklejeniu podczas komputerowej edycji tekstu - uzasadnienia dotyczącego innej sprawy), • art. 43 ust. 1 pkt 18a (w powiązaniu z art. 41 ust. 17a) ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm., dalej: ustawa o VAT) przez błędne przyjęcie, iż uprawnionymi do skorzystania ze zwolnienia w podatku od towarów i usług, o którym mowa w powołanym przepisie - są wyłącznie podmioty lecznicze. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych powodów niż w niej podniesione. Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2015r poz.1224 ze zm.), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 poz. 1302. ze zm.) – w skrócie upsa. Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) upsa. W ocenie Sądu wydanie zaskarżonego postanowienia było przedwczesne, bowiem postanowienie I instancji nie zostało Skarżącej prawidłowo doręczone. Zgodnie z art. 14e § 3 Ordynacji podatkowej "Uchylenie lub stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji indywidualnej oraz zmiana lub uchylenie postanowienia, o którym mowa w art. 14b § 5a, następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie." Zgodnie natomiast z § 4 "Zmianę interpretacji indywidualnej oraz postanowienia, o których mowa w § 3, doręcza się podmiotowi, któremu w danej sprawie zostały wydane interpretacja indywidualna lub postanowienie, albo jego następcy prawnemu." Literalna wykładnia tych przepisów wskazuje, że postanowienie stwierdzające wygaśnięcie interpretacji winno być doręczone bezpośrednio na adres Skarżącej. Organ nieprawidłowo przyjął, że Skarżąca jest w postępowaniu o stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji ogólnej reprezentowana przez radcę prawnego. Pełnomocnictwo załączone do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest niewątpliwie pełnomocnictwem szczególnym - udzielonym do reprezentowania Skarżącej w konkretnym postępowaniu. Pełnomocnictwo takie zostaje "skonsumowane" z chwilą zakończenia konkretnego postępowania i z tą chwilą wygasa. Nie obejmuje natomiast umocowania do reprezentowania strony w innych postępowaniach pozostających w związku z przedmiotem postępowania głównego. W ocenie Sądu postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji jest postępowaniem odrębnym od postępowania w sprawie wydania interpretacji. Jest to swego rodzaju postępowanie nadzwyczajne, wynikające z następczego zaistnienia okoliczności już po wydaniu interpretacji. Należy wskazać, że interpretacja indywidualna stanowi akt administracyjny na mocy którego strona – zgodnie z art. 14k Ordynacji podatkowej nabywa określone uprawnienia. Z chwilą więc wydania interpretacji postępowanie "w sprawie" jest zakończone. Zmiana lub uchylenie takiego aktu skutkuje utratą uprawnień strony i może mieć miejsce jedynie w szczególnych okolicznościach. Nie można więc – jak uczynił to w sprawie organ - przyjmować, że po wydaniu interpretacji postępowanie "w sprawie" dalej toczy się przez bliżej niesprecyzowany czas. Dodatkowo należy wskazać, że postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji jest postępowaniem wszczynanym z urzędu. Doręczanie pism – do czasu ewentualnego ustanowienia pełnomocnika w sprawie - do rąk innych podmiotów niż strona pozbawia stronę możliwości działania w postepowaniu, a w skrajnym przypadku może ją w ogóle pozbawić wiedzy o tym, że postępowanie się toczy. Stanowi to naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu wynikającej z art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym "Organy podatkowe obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań." Narusza także zasadę pogłębiania zaufania do organów wynikająca z art. 121 Ordynacji podatkowej. Nieprawidłowe doręczenie postanowienia I (jak i drugiej) instancji do rąk osoby nie upoważnionej do reprezentowania strony powoduje, że postanowienie to nie weszło do obrotu prawnego, a więc przedwczesne było rozpatrywanie zażalenia. Reasumując Organ naruszył przepisy o postępowaniu w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynika sprawy, co zgodnie z art 145 § 1 pkt. pkt 1 c uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł (pkt 2 sentencji wyroku) na podstawie art. 200, art. 205 § 1 upsa., które obejmowały uiszczony wpis oraz koszty zastępstwa procesowego.