I SA/Wr 344/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że od 6 miesięcy jest na utrzymaniu żony, od dwóch lat nie posiada rachunku bankowego. Za usługi, które świadczy, dostaje około 400-550 zł. Ostatnie wynagrodzenie żony z kwietnia 2013 r. wynosiło 1.112 zł netto. Nie ma żadnych środków transportu. Wszystkie posiadane nieruchomości zostały zajęte w postępowaniu egzekucyjnym. Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym tylko z żoną, z którą zajmuje mieszkanie należące do synów. Synowie zaś pracują i studiują we W. Poza ww. dochodami z pracy dorywczej i wynagrodzenia ze stosunku pracy żony skarżącego, wnioskodawca uzyskuje także od 5 lat odszkodowanie w wysokości 815 zł, przy czym w całości jest ono zajęte przez komornika. Wnioskodawca dodał, iż nie stać go nawet na bieżące wydatki. Do wniosku załączone zostały kopie zaświadczeń o wpisie skarżącego i jego żony do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych, kopie dokumentów dotyczących postępowania komorniczego, postanowienia dotyczące przyznania prawa pomocy oraz zeznania podatkowe żony skarżącego za lata 2011 i 2012, która uzyskała w tych okresach przychody ze stosunku pracy w wysokości kolejno 13.779,60 zł i 23.505,80 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca powyższą okoliczność wykazał. Oboje z żoną utrzymują się obecnie z pensji w wysokości 1.112 zł, która może zapewnić zaspokojenie jedynie minimalnych potrzeb socjalnych. Dodatkowe środki finansowe uzyskują wprawdzie z pracy dorywczej, jednak nie jest to stałe i pewne źródło dochodu. Jak wskazał skarżący, zalegają z bieżącymi płatnościami, co może być rezultatem wysokości miesięcznie uzyskiwanych dochodów. Są też w trudnej sytuacji majątkowej – cały majątek bowiem został zajęty w postępowaniu komorniczym ze względu na liczne zobowiązania o dużej wartości, do których nadto trzeba doliczyć koszty postępowania egzekucyjnego. Z kolei dochody synów są przeznaczone przede wszystkim na koszty związane z ich nauką we W. W tym stanie rzeczy uzasadnione jest przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Wobec tego, na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.