I SA/Wr 344/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku dor. pod. Ł. Ł. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2007 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi, dor. pod. Ł. Ł., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, w kwocie 6.642 (słownie: sześć tysięcy sześćset czterdzieści dwa) złote, w tym 23% VAT. Po wyroku tutejszego Sądu, postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Krajowej Izby Doradców Podatkowych, na pełnomocnika B. K. został wyznaczony dor. pod. Ł. Ł., który po zapoznaniu się z aktami sprawy sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej doradcy podatkowemu, który nie działał w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej, określonej w ust. 1. W niniejszej sprawie stawka minimalna, ustalana według wartości przedmiotu sprawy, wynosiła 7.200 zł (§ 3 ust. 1 pkt 1 lit. g/ ww. rozporządzenia). Wobec tego, wnioskującemu pełnomocnikowi z urzędu należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 5.400 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 1.242 zł stanowiącą wartość VAT według stawki 23% (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.