I SA/Wr 3442/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA del. do WSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. L. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem NSA Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 14 lipca 2003 r., sygn. akt I SA/Wr 3120/02 odrzucającym skargę J. A. L. na czynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. w postępowaniu egzekucyjnym w związku z nieuiszczeniem obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne za wrzesień 2000 r. postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 14.07.2003 r. sygn. akt I SA/Wr 3120/02 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek zamiejscowy we Wrocławiu odrzucił skargę J. A. L. na czynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we W., podjęte w postępowaniu egzekucyjnym w związku z nieuiszczeniem obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne za. wrzesień 2000 r. uzasadniając, iż skarżący mimo wezwania nie sprecyzował przedmiotu skargi. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł w dniu 15.09.2003 r. odwołanie, które NSA odrzucił na posiedzeniu niejawnym w dniu 13.10.2003 r. - ze względu na niedopuszczalność tego środka zaskarżenia w odniesieniu do prawomocnych orzeczeń tego sądu. W dniu 24.11.2003 r. skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia sądu z dnia 13.10.2003r., który NSA odrzucił postanowieniem z dnia 08.12.2003r. wskazując ponownie, że prawomocne orzeczenia NSA nie mogą być wzruszane żadnymi zwykłymi środkami prawnymi. We wniosku o wznowienia postępowania z dnia 29.12.2003 r. skarżący zarzuca Sądowi naruszenie zasad prowadzenia postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 6,7,8 i 9 k.p.a. - tj. zasady praworządności, uwzględniania słusznego interesu obywateli, pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz obowiązku udzielenia stronie informacji faktycznej i prawnej, naruszenie art. 1 ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, dotyczącego równego dostępu obywateli do wymiaru sprawiedliwości. Skarżący w swoim wniosku domaga się rozpoznania sprawy i wydania orzeczenia w przedmiocie zwrotu przez ZUS niesłusznie wyegzekwowanej składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne za miesiąc wrzesień 2000 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wskazania podstaw do wznowienia postępowania w sprawie skarżący wyraża przekonanie, że wezwanie powyższe ma na celu zdyskredytowanie sprawy i pozostaje w sprzeczności z art. 5 k.p.c. oraz art. 9 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) z dniem 01.01.2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 01.01.2004 r., podlegają rozpatrzeniu - zgodnie z art. 97 § 1 cytowanej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) - przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej w skrócie p.s.a). Prawomocność orzeczeń sądowych oznacza ich niewzruszalność w zwykłym trybie i ma na celu ochronę trwałości porządku prawnego. Stąd też jedynie wyjątkowo dopuszcza się sytuacje, w których ponownie można zająć się sprawą już zakończoną prawomocnym orzeczeniem sądu. Przepisy regulujące dopuszczalność wniesienia skargi o wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym zawarto w Dziale VII p.s.a. W art. 271, 272 i 273 enumeratywnie wyliczono następujące przesłanki wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe; 3) w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie; 4) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 5) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa; 6) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; 7) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wskazuje żadnej z powyższych podstaw do wznowienia postępowania w sprawie. Z treści złożonego wniosku oraz pisma z dnia 12.01.2004 r. nie wynika w żaden sposób, że którakolwiek z sytuacji wymienionych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiących przesłanki do wznowienia postępowania, miała miejsce. Uwzględniając powyższe należy uznać, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności świadczących o dopuszczalności wznowienia postępowania, mimo iż był wezwany do wskazania podstaw do wznowienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku. Z tych względów Sąd na podstawie art. 280 § 1 postanowił odrzucić wniosek o wznowienie postępowania.