I SA/Wr 347/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. M.-K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Strona skarżąca w piśmie z dnia 10 marca 2014 r. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na urzędowym formularzu wniosku zakreśliła tylko zakres zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku strona argumentowała, że po pożarach mieszkania w 2010 r., spowodowanymi wadami budynku, jest zrujnowana. Mieszkanie jest komunalne, należy do Gminy W. Strona utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 1.387 zł – resztę, jak wyjaśniała, pobiera komornik. Skarżąca wskazała, że popadła w długi w konsekwencji pożarów. Obecnie nie wystarcza jej na pokrycie podstawowych potrzeb. Podała, że na czynsz wydatkuje 600 zł, na gaz i prąd – 600 zł. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni podała, że utrzymuje się sama, nie posiada jakiegokolwiek majątku (poza mieszkaniem komunalnym), w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Renta rodzinna stanowi jej jedyny dochód. Dodała, że jest chora na serce. Powyższe dane uzasadniają żądanie wniosku. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że co prawda na urzędowym formularzu strona zakreśliła wyłącznie zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże referendarz sądowy uwzględnił pierwotny wniosek, w którym strona wnosiła również o adwokata. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, czyli w zakresie całkowitym, osobie fizycznej należy przyznać, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego, skarżąca spełnia warunki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, wynikające z przytoczonej wyżej regulacji. Jej dochód bowiem, przy uwzględnieniu stałych wydatków na utrzymanie mieszkania, ledwie starcza na własne utrzymanie i nie daje szans na poczynienie jakichkolwiek oszczędności. Strona też nie dysponuje majątkiem, z którego mogłaby pozyskać dodatkowe środki. W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, że skarżąca w niniejszej sprawie nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika. Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.