I SA/Wr 347/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-08-12

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi z urzędu, który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem administracyjnym, należy się wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, jeśli przedmiotem zaskarżenia było postanowienie w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych?
Ratio decidendi
Pełnomocnikowi z urzędu, który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem administracyjnym, należy się wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną. W przypadku zaskarżenia postanowienia organu podatkowego w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych, stawka minimalna wynagrodzenia wynosi 240 zł, powiększona o podatek VAT.
Stan faktyczny
Sąd administracyjny rozpoznał wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Strona skarżąca uzyskała prawo pomocy w zakresie całkowitym, co skutkowało ustanowieniem adwokata. Pełnomocnik substytucyjny wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że nie zostały one opłacone. Przedmiotem zaskarżenia było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych.
Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi adw. R. W. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 295,20 zł, w tym 23% VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R.W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. M.-K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. R. W. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2014 r., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika M. M.K. został wyznaczony adw. R. W., który reprezentował skarżącą, poprzez pełnomocnika substytucyjnego, przed tutejszym Sądem. Na rozprawie pełnomocnik substytucyjny wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnikowi z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone. Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą: w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka minimalna obliczona na podstawie § 6 (lit. a), za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł (lit. b), a w innych sprawach – 240 zł (lit. c). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie organu podatkowego w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych. Wobec tego stawkę minimalną określa w sprawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia i wynosi ona 240 zł. Tym samym działającemu w niniejszej sprawie pełnomocnikowi z urzędu przyznać należało wynagrodzenie w powyższej kwocie, która podlega podwyższeniu o kwotę 55,20 zł, stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% - na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia. Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia oraz art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło