I SA/Wr 351/14

Wrocław, dnia 21 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ministra Finansów o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 351/14 w sprawie skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. na interpretację indywidualną z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 7 maja 2014 r., wydał wyrok oddalający skargę A sp. z o.o. we W. na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Orzeczenie to stało się prawomocne w dniu 23 czerwca 2014 r. Na mocy zarządzenia sędziego z tego samego dnia, odpis wyroku ze stwierdzoną jego prawomocnością wraz z aktami administracyjnymi sprawy, został doręczony Ministrowi Finansów w dniu 4 lipca 2014 r. Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. organ podatkowy wystąpił o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek jest spóźniony. Przede wszystkim należy wskazać, że zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) uzasadnienie wyroku oddalającego skargę sporządza się na wniosek strony złożony w terminie siedmiu dni od: a) ogłoszenia wyroku; albo b) doręczenia sentencji wyroku. Wymaga podkreślenia, że sformułowanie "doręczenie sentencji wyroku" użyte w art. 141 § 2 p.p.s.a. zostało przewidziane jako czynność procesowa jedynie w dwóch przypadkach: 1) wydania wyroku na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 139 § 4 p.p.s.a.; 2) gdy stroną jest osoba, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna na ogłoszeniu wyroku a nie działała przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 140 § 2 p.p.s.a.). Na gruncie wykładni językowej nie ma podstaw, by utożsamiać "doręczenie sentencji wyroku" z czynnością procesową, o której mowa w art. 286 § 1 p.p.s.a., to jest doręczenia odpisu orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności, dokonywanej podczas zwrotu organowi administracji publicznej akt administracyjnych sprawy. Jeżeli bowiem ustawodawca rozróżnia te czynności od siebie, to tak samo czynić powinny organy stosujące prawo. Za taką interpretacją przemawiają także względy systemowe i celowościowe: art. 140 § 2 p.p.s.a. i art. 286 § 1 p.p.s.a. znajdują się w dwóch różnych działach ustawy i dotyczą dwóch różnych etapów postępowania przed sądami administracyjnymi. Mianowicie: postępowania odwoławczego oraz kwestii związanych z wykonywaniem prawomocnych orzeczeń sądów. Dlatego, na podstawie 141 § 3 p.p.s.a., wniosek strony skarżącej należało rozpoznać negatywnie.