I SA/Wr 352/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. – Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. Skarga na wymienione w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. została sporządzona – w imieniu strony skarżącej – przez doradcę podatkowego. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo procesowe. Z uwagi na powyższe, na mocy zarządzenia z dnia 20 kwietnia 2017 r., Sąd wezwał podpisanego pod skargą doradcę podatkowego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego umocowującego go do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym (lub jego uwierzytelnionego odpisu), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie została doręczona adresatowi w dniu 29 maja 2017 r. Stwierdzając, że podpisany pod skargą doradca podatkowy nie przedłożył wymaganego pełnomocnictwa w ustawowym terminie, zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2017 r., Sąd wezwał bezpośrednio stronę skarżącą do podpisania skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Skierowane do strony wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 czerwca 2017 r. W zakreślonym przez Sąd terminie wyżej wskazany brak formalny skargi (podpisanie skargi) nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Niezbędnym wymogiem formalnym skargi jest spełnienie przez nią wymogów pisma procesowego w rozumieniu art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.: dalej - p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Dodatkowo, w myśl dyspozycji art. 37 § 1 p.p.s.a., w przypadku skargi wnoszonej przez pełnomocnika procesowego, dodatkowym wymogiem formalnym skargi jest dołączenie do niej dokumentu pełnomocnictwa procesowego, wykazującego umocowanie wnoszącego skargę do działania w imieniu strony. Braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Ich nieuzupełnienie, pomimo wezwania Sądu, skutkuje odrzuceniem skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. W stanie faktycznym sprawy, skarga została sporządzona w imieniu strony skarżącej przez pełnomocnika, który – pomimo wezwania go przez Sąd w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. – do uzupełnienia braku formalnego skargi o brakujący dokument pełnomocnictwa – nie przedłożył wymaganego umocowania (dokumentu pełnomocnictwa) w ustawowym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608), że "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę", Sąd, po bezskutecznym wezwaniu skierowanym do pełnomocnika, wezwał następnie stronę skarżącą do podpisania skargi, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 21 czerwca 2017 r. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 28 czerwca 2017 r. Skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie usunął wskazanego braku formalnego skargi tj. nie podpisał skargi w siedzibie Sądu ani nie nadesłał własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.