I SA/Wr 3530/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędziowie: WSA Grzegorz Gocki Asesor sądowy Anna Wójcik (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Iwona Bergiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi E. L. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 1998 r. p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie, II. nakazać zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na rzecz skarżącej kwotę 300 zł (słownie: trzysta) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W skardze z dnia 15 października 2001 r. wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia [...] nr [...] skarżąca E. L. domagała się jej uchylenia z jednoczesnym wstrzymaniem naliczania odsetek do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, obejmujących także koszty zastępstwa procesowego w kwocie 2000,00 zł. Przedmiotem skarżonego rozstrzygnięcia Izby Skarbowej w O. była wskazana powyżej decyzja utrzymująca w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...], którą odmówiono skarżącej umorzenia odsetek w kwocie 10.929,10 zł od zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. Pismem z dnia 3 marca 2004 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącej cofnął wskazaną powyżej skargę i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie oraz o dokonanie zwrotu na rzecz skarżącej uiszczonej od skargi opłaty sądowej. Jako uzasadnienie oświadczenia o cofnięciu skargi wskazano, że zarówno zaległość podatkowa w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych jak i odsetki od tej zaległości w kwocie 11.494,90 zł zostały umorzone decyzją naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 12 lutego 2002 r. o zakończeniu restrukturyzacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienie skarżącego do cofnięcia skargi wynika z treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz. 1270/, a przepis art. 39 pkt 3 tej ustawy rozciąga powyższe uprawnienie na czynności pełnomocnika, działającego na podstawie pełnomocnictwa ogólnego lub do prowadzenia poszczególnych spraw, o ile czynności powyższe nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie. Jak wynika z treści załączonego do skargi pełnomocnictwa procesowego, obejmowało ono umocowanie do wywiedzenia skargi do Naczelnego Sadu Administracyjnego oraz do podejmowania wszelkich czynności przed tym Sądem i innymi organami. Oznacza to, że nie zostało przez mocodawcę wyłączone uprawnienie pełnomocnika do cofnięcia skargi. W tym stanie sprawy należy przyjąć, że cofnięcie skargi przez pełnomocnika było prawnie skuteczne i jako wiążące Sąd dawało podstawę do umorzenia postępowania stosownie do unormowania zawartego w treści art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy. Zarazem w ocenie Sądu brak było podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, gdyż określone w piśmie procesowym przyczyny jej cofnięcia w żadnym razie nie wskazują na zamiar strony obejścia prawa a samo cofnięcie skargi nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższych względów cofnięcie skargi, jako prawnie skuteczne, dawało podstawy do umorzenia postępowania. Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu sądowego opiera się na treści art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. nr 74 poz. 368, ze zm./. Z przedstawionych powyżej względów orzeczono jak w sentencji.