I SA/Wr 358/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Sz. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną w sprawie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w W. doręczono pełnomocnikowi skarżącego – T. K. w dniu [...] grudnia 2010 r. Zgodnie z pouczeniem dołączonym do decyzji, na akt ten przysługiwała skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, którą należało wnieść w terminie 30 dni od daty doręczenia, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w W.. Pomimo takiego pouczenia, pełnomocnik strony w dniu 12 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę w sprawie bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Tak zaadresowana skarga wpłynęła na biuro podawcze Sądu w dniu 14 stycznia 2011 r. (prezentata biura podawczego sądu), a w dniu 17 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego) została przekazana na adres Dyrektora Izby Skarbowej we W., celem nadania skardze biegu zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako u.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o odrzucenie skargi, wskazując uchybienie terminowi do jej wniesienia. Pismem z dnia 3 marca 2011 r. (data stempla pocztowego) działająca w imieniu skarżącego - T. K. przedłożyła pełnomocnictwo umocowujące ją do działania w sprawie syna, a także pismo przewodnie, w którym podtrzymano zarzuty skargi. Strona nie zgłosiła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Dla powstania skutku procesowego w postaci stanu zawisłości sprawy przed sądem niezbędnym jest złożenie skargi w sposób prawnie skuteczny. Skuteczność wniesienia skargi związana jest, obok wymogu dochowania przez stronę ogólnych warunków formalnych pisma procesowego, przede wszystkim z terminowym dokonaniem omawianej czynności procesowej. Terminowość skargi oceniana jest z kolei wedle kryteriów o jakich mowa w dyspozycji art. 53 § 1 i art. 54 § 1 u.p.s.a. Oznacza to, że dla przyjęcia zachowania terminu nie wystarczy samo nadanie skargi w terminie 30 dni od daty doręczenia stronie skarżonego aktu administracji (art. 53 § 1 u.p.s.a.), ale równie niezbędnym wymogiem jest także właściwe jej zaadresowanie, tj. do Sądu za pośrednictwem organu, którego akt lub czynność ma stanowić - w zamierzeniu wnoszącego skargę - przedmiot sądowej kontroli (art. 54 § 1 u.p.s.a.). Powyższa zasada, statuowana przepisem art. 54 § 1 u.p.s.a., wynika z przyjęcia przez ustawodawcę reguły pośredniego wnoszenia skargi do sądu administracyjnego (za pośrednictwem organu), a tym samym założenia, że datą wszczęcia postępowania przed sądem jest data wniesienia skargi za pośrednictwem organu. Z tych względów, skutku w postaci zawiłości sprawy przed sądem nie może spowodować złożenie skargi bezpośrednio do sądu, tj, z pominięciem organu. Wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, a za datę nadania skargi należy przyjąć – w takim przypadku - datę nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu. W nawiązaniu do stanu faktycznego sprawy należy podnieść, iż ze względów wyżej wskazanych, wniesienie przez stronę skargi w sprawie bezpośrednio do sądu, a więc z pominięciem wyraźnej dyspozycji art. 54 § 1 u.p.s.a., tylko wówczas mogłoby doprowadzić do wszczęcia postępowania przed sądem, gdyby jeszcze przed upływem tego terminu sąd administracyjny nadał skargę w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu ( tak też uchwała SN w składzie 7 sędziów z dnia 4 kwietnia 1986 r., sygn. akt III AZP 12/86 LEX nr 11723). W stanie faktycznym sprawy spełnienie tego wymogu było po prostu niemożliwe, jako że skarga, wadliwie zaadresowana przez stronę, została nadana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w ostatnim dniu terminu, tj. 12 stycznia 2011 r., a na biuro podawcze tego sądu wpłynęła w dniu 14 stycznia 2011 r. W konsekwencji, jak wynika z zestawienia daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony skarżącej (co zapoczątkowało bieg terminu) z datą dania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na adres Dyrektora Izby Skarbowej we W., na właściwy adres skarga została nadana w dniu 17 stycznia 2011 r., a zatem 5 dni po upływie wymaganego terminu. Powyższe skutkowało przyjęciem, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu w rozumieniu art. 53 § 1 u.p.s.a. Na tej podstawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był odrzucić skargę w sprawie w myśl dyspozycji art. 58 § 1 pkt 2 u.p.s.a., o czym na podstawie tego przepisu orzekł jak w sentencji.