I SA/Wr 360/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie przewyższającej 400 (słownie: czterysta) złotych. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, pokrywa część rachunków związanych z utrzymaniem domu (około 500 zł), a za przedszkole syna płaci 300 zł. Ponad połowa jej wynagrodzenia (895,87 zł) została zajęta w postępowaniu egzekucyjnym przez urząd skarbowy. Nie posiada żadnych dodatkowych dochodów ani nieruchomości. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika ponadto, że do syna (ur. [...]) należy ½ domu o powierzchni 50 m2, strona natomiast posiada samochodów osobowy marki [...], rocznik [...], na którym ustanowiony jest zastaw rejestrowy. Jej wynagrodzenie netto wynosi 1.766,31 zł, po potrąceniu egzekucyjnym wypłacane jest 870,44 zł. Na wezwanie Referendarza sądowego do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, nadesłano zawiadomienie z dnia 7 kwietnia 2009 r. o zajęciu wynagrodzenia oraz wyciągi z rachunku bankowego za miesiące październik, listopad i grudzień 2009 r. Z wyciągów tych wynika, że skarżąca, poza wpływem tytułem wynagrodzenia, uzyskuje tzw. zapomogi. Ponadto w aktach sprawy znajdują się zeznania podatkowe skarżącej i informacje PIT-11 za lata 2007 i 2008 r. oraz zestawienie miesięcznie ponoszonych wydatków. Z wymienionych dokumentów wynika, że w 2007 r. skarżąca uzyskała dochód ze stosunku pracy w wysokości 19.409,00 zł, a w 2008 r. dochód ten wyniósł 23.645,40 zł. Strona co miesiąc ponosi wydatki w łącznej wysokości około 1.650 zł, w tym m.in. związane z utrzymaniem domu – 500 zł, na przedszkole – 350 zł, na utrzymanie samochodu – 200 zł, zakup odzieży – 200 zł. Oświadczyła, że mieszka wspólnie z synem i matką, z którą nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a wiec w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie strona została już zwolniona od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w kwocie przewyższającej 400 zł. Porównując okoliczności faktyczne, które stały się podstawą częściowego zwolnienia z tymi, które zostały obecnie przedstawione, należałoby uznać, że możliwości płatnicze skarżącej uległy pogorszeniu ze względu na fakt zajęcia wynagrodzenia w postępowaniu egzekucyjnym. Niemniej wskazać trzeba, że – jak wynika z wyciągów z rachunku bankowego – wynagrodzenie uzyskiwane z tytułu stosunku pracy nie jest jej jedynym dochodem. Na rachunek wpłacane są bowiem kwoty po kilkaset złotych (w październiku łącznie 1.000 zł, w listopadzie 400 zł, w grudniu 340 zł) tytułem zapomogi, której źródło nie zostało przez wnioskującą ujawnione. Poza tym, mimo potrąceń z wynagrodzenia dokonywanych od kwietnia 2009 r., strona nadal jest w stanie utrzymywać samochód, ponosi też wydatki na telewizję kablową, których bynajmniej nie można kwalifikować jako niezbędny wydatek w budżecie rodzinnym. Dla oceny możliwości płatniczych istotne jest również, ze skarżąca dokonała wpłaty części wpisu od skargi, nieobjętej przyznanym prawem pomocy, w dniu 27 maja 2009 r., to jest już po obciążeniu wynagrodzenia zajęciem egzekucyjnym. Następnie po wydaniu wyroku wpłacona została oplata kancelaryjna w wysokości 100 zł i część wpisu od skargi kasacyjnej (200 zł). Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że skarżąca ma możliwość opłacenia wpisu od skargi kasacyjnej w części, to jest nieprzewyższającej 400 zł. Wobec tego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 iart. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.