I SA/Wr 364/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2013 r. wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R.S, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 21 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o orzeczeniu o odpowiedzialności podatkowej za zaległości w podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r. wraz z odsetkami oraz koszty egzekucyjne postanawia: odmówić przywrócenia terminu Zarządzeniem referendarza z dnia 12 kwietnia 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka z zarządzeniem awizowana dwukrotnie w dniach 15 kwietnia 2013 r. i 23 kwietnia 2013 r., została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia. Zrządzeniem z dnia 13 maja 2013 r. Referendarz w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, na skutek nie uzupełnienia braków formalnych, pozostawił wniosek strony bez rozpoznania. Odpis zarządzania doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 22 maja 2013 r. W dniu 27 maja 2013 r. pełnomocnik strony nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu. W uzasadnieniu pełnomocnik podał, że odebrał na poczcie osiem wezwań do uzupełnienia braków formalnych wniosków w sprawach o sygnaturach akt: I SA/Wr 361/13, I SA/Wr 362/13, I SA/Wr 363/13 oraz I SA/Wr 365/13, I SA/Wr 366/13, I SA/Wr 367/13, I SA/Wr 368/13, I SA/Wr 369/13. Pełnomocnik podjął wszystkie przesyłki ujawnione na druku awiza. Nie zna powodów, dla których nie otrzymał odrębnego awiza dla przesyłki o sygn. I SA/Wr 364/13. Pełnomocnik podejmuje wszystkie przesyłki dostarczane na adres kancelarii. Nie ma więc żadnego racjonalnego powodu, dla którego odmówiłby przyjęcia tej jednej koperty, tym bardziej, że pełnomocnik miał wiedzę, że odbiera w urzędzie pocztowym pisma w ośmiu (a nie dziewięciu) sprawach, co do jednego przedmiotu postępowania. Pełnomocnik w chwili odbioru upewnił się na poczcie, czy są to wszystkie przesyłki z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i otrzymał zapewnienie, że tak. Innych awizowanych przesyłek z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tym czasie pełnomocnik nie otrzymał. Zdaniem pełnomocnika, być może powodem powyższego był fakt, że naklejenie na druku awiza ośmiu numerów nadawczych, nie pozostawiło już miejsca na kolejną nalepkę z numerem przesyłki. Jednakże pełnomocnik skarżącego podnosi, że dochował wszelkiej staranności co do podjęcia wszystkich przesyłek z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dziewięciu sprawach na które czekał i upewniał się w urzędzie pocztowym, co do dziewiątej przesyłki. Nieracjonalne by było założenie, że profesjonalny pełnomocnik odbierając osiem tożsamych przedmiotowo wezwań w sprawie jednego klienta, zaniechał odbioru dziewiątej - oczekiwanej - przesyłki. Pełnomocnik przyjął, że Sąd z nieznanych pełnomocnikowi powodów wezwanie w sprawie I SA/Wr 364/13 prześle w terminie późniejszym. Do wniosku o przywrócenie terminu, dołączono wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie niespornym jest, że strona nie zachowała terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Należy zaś wyjaśnić, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po terminie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Tym samym zasadnie pełnomocnik strony wystąpił o przywrócenie uchybionego terminu. Przystępując do oceny zasadności wniosku należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a. terminie. W przedmiotowej sprawie moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do daty otrzymania zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania tj. do dnia 22 maja 2013 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 27 maja 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), zatem nie ulega wątpliwości, że strona dochowała siedmiodniowego terminu na złożenie przedmiotowego wniosku. Jednocześnie należy zauważyć, że razem z wnioskiem o przywrócenie terminu strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Przechodząc do oceny okoliczności podanych przez stronę w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, wskazać należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Po stronie zainteresowanego istnieje obowiązek wskazania na istnienie przeszkód, które - w jego ocenie - uniemożliwiły dokonanie określonej czynności w zakreślonym terminie. Muszą to być okoliczności istniejące obiektywnie, niezależne od woli strony. Powyższe oznacza, że przywrócenie terminu jest możliwe w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; wyrok NSA z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. W szczególności takiej staranności należy oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika. W ocenie Sądu strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. We wniosku o przywrócenie terminu strona przedstawia okoliczności, które mają świadczyć, iż nie odebrała wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku z przyczyn leżących po stronie poczty. Twierdzi, że na jednym druku awiza, pracownik poczty nalepił osiem numerów nadawczych dotyczących przesyłek w sprawach I SA/Wr 361/13, I SA/Wr 362/13, I SA/Wr 363/13 oraz I SA/Wr 365/13, I SA/Wr 366/13, I SA/Wr 367/13, I SA/Wr 368/13, I SA/Wr 369/13. Nie nalepiono natomiast dziewiątego numeru nadawczego dotyczącego sprawy o sygnaturze akt I SA/Wr 364/13 oraz nie umieszczono w skrzynce pocztowej pełnomocnika skarżącego odrębnego druku awiza. Pracownik poczty poinformować miał pełnomocnika, że w urzędzie w dniu odbioru nie znajdowały się żadne inne przesyłki do niego adresowane. Stwierdzić należy, że strona przytoczonych twierdzeń nie poparła żadnymi dowodami, nie przedłożyła druku awiza, nie przedłożyła stanowiska poczty lub dowodu zgłoszenia reklamacji w urzędzie pocztowym. W ocenie sądu, profesjonalny pełnomocnik skarżącego wiedząc, iż nie otrzymał wezwania w jednej ze spraw, powinien zasięgnąć informacji telefonicznie w Sądzie. Z tych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.