I SA/Wr 366/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 maja 2011 r. przy udziale - sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 3 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki N. N. nr nadwozia [...] w wysokości 6.255 zł. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w oparciu o przekazany przez Starostwo Powiatowe we W. materiał dowodowy ustalono, że w dniu 28 sierpnia 2007r. w miejscowości G. (N.) została sporządzona umowa kupna sprzedaży samochodu ciężarowego marki N. N. o nr nadwozia [...] rok. prod.[...] pojemność silnika [...] na kwotę [...] EUR pomiędzy J. K. zam. w Ż.W., ul. B. [...], a H. B. A. z siedzibą w G. ul. K. [...] w N.. Z n. dowodu rejestracyjnego oraz karty pojazdu nr [...] wynika, że samochód marki N. N. pickup był zarejestrowany jako pojazd ciężarowy. W związku z informacjami zawartymi w materiale dowodowym, iż ww. samochód został odsprzedany i ostatnim właścicielem jest H. M. Naczelnik Urzędu Celnego we W. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego w B. o przeprowadzenie oględzin przedmiotowego pojazdu pod kątem ustalenia jego rodzaju. Z protokołu oględzin ww. pojazdu nr [...] przekazanego pismem z dnia 30 lipca 2010r. wynika, że samochód marki N. N. R. 4x4 o nr [...] jest koloru granatowego, zderzaki i nadkola w kolorze srebrnym, kabina pasażerska 4-drzwiowa, oddzielnie mocowana na podwoziu od części ładunkowej zamkniętej (z nadbudówką kabiny ładunkowej), która jest wyposażona w szyby, tylną burtę opuszczaną i drzwi tylne oszklone podnoszone. Kabina pasażerska wyposażona w szyby, tylną burtę opuszczaną i kanapę z 4 zagłówkami, pasami bezpieczeństwa, tapicerką w drzwiach przednich i tylnych, wykładziną podsufitową z lampą oświetleniową oraz wykładziną podłogową i dywaniki gumowe. W pojeździe stwierdzono następujące elementy wyposażenia: klimatyzację, radio, poduszki powietrzne kierowcy i pasażera, elektryczną regulację szyb przednich i lusterek zewnętrznych, felgi aluminiowe (4 szt.). W części bagażowej stwierdzono skrzynię zamkniętą oszkloną, podłogę i boki wyłożone stalowymi płytami, zamontowaną wygłuszającą wykładzinę podsufitową z lampą oświetleniową, brak elementów umożliwiających zamocowanie siedzeń i pasów bezpieczeństwa. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Naczelnik Urzędu Celnego we W. uznał, że przedmiotowy pojazd powinien zostać zaklasyfikowany do kodu CN 8703 jako samochód osobowy. W związku z nie podaniem przez stronę informacji dotyczącej daty dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu za dzień powstania obowiązku w akcyzie przyjęto datę badań technicznych dokonanych dnia 3 września 2007r. (zaświadczenie nr [...]). W związku z czym zdaniem organu podatkowego pierwszej instancji strona miała obowiązek zapłaty podatku w ciągu 5 dni czyli do dnia 10 września 2007r. Uwzględniając cały zgromadzony materiał dowodowy Naczelnik Urzędu Celnego we W. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] określił akcyzę z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki N. N. nr nadwozia [...] w wysokości 6.255 zł powołując się na treść art. 3 ust. 2, art. 80-82 ustawy z dnia 23 stycznia 2005r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm. zwanej dalej "u.p.a."), jak też kod CN 8703 zawartego we Wspólnej Taryfie Celnej ustanowionej na podstawie rozporządzenia Komisji WE Nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003r. zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy celnej (Dz. U. WE L nr 256 z dnia 7 września 1987r.) oraz not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. U. UE z dnia 31 marca 2007r. C 74/1). Zauważono bowiem, że samochód Marki N. N. typu pickup o zabudowie podwójnej kabiny double-cab, posiadający rozstaw osi 3200 mm i o wewnętrznej długości podłogi 1511 mm jest samochodem osobowo-towarowym i taryfikowanym do pozycji 8703 CN. Kryterium decydującym o klasyfikacji tego typu pojazdów jest proporcja wewnętrznej długości podłogi części do transportu towarów do długości rozstawu osi pojazdu, która jest zawarta w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej – jeśli długość podłogi jest większa niż 50% długości osi pojazdu, będzie on klasyfikowany do pozycji 8704 CN. W tym przypadku długość wewnętrzna podłogi jest krótsza niż 50% rozstawu osi i proporcja ta wynosi 3200mm rozstaw osi /1600 mm – 50% rozstawu osi/; 1511 mm – wewnętrzna długość podłogi części bagażowej. 1600 > 1511 mm. Na skutek wniesienia odwołania przez stronę Dyrektor Izby Celnej we W. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. Powołując się na treść art. 3 ust. 2, art. 80-82, art. 75 u.p.a. poz. 59 załącznika Nr 1 do u.p.a., nomenklaturę scaloną stanowiącą załącznik do ww. rozporządzenia Rady dotyczącej kodu CN 8703 oraz noty wyjaśniające zawarte w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (MP z 2006r. Nr 86, poz. 880) dla pozycji CN 8703 oraz noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. U. UE z dnia 31 marca 2007r. C 74/1) do pozycji CN 8703 stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z wersją N. N. double-cab 4 drzwiową w której maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów dla wersji double–cab wynosi 1511 mm. Z informacji udzielonej przez generalnego przedstawiciela N. wynika, że litera C zajmująca czwartą pozycję w numerze VIN jest znakiem identyfikacyjnym podwójnej kabiny, co ma miejsce w odniesieniu do przedmiotowego samochodu. Zatem przedmiotowy pojazd taryfikować należy do kodu CN 8703, co oznacza, ze podlega on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Organ odwoławczy nie podzielił podnoszonych przez stronę w odwołaniu zarzutów co do konieczności powtórzenia czynności oględzin z uwagi na fakt, ze strona została powiadomiona o ich przeprowadzeniu na 5 dni ( a nie na 7 dni) przed terminem oględzin. Zauważono bowiem, że strona miała możliwość wglądu do akt oraz zapoznała się z protokołem oględzin, nie kwestionowała też merytorycznej zawartości protokołu oględzin, nie sprecyzowała faktów i okoliczności, które podważa. Strona nie zgłosiła również wniosków dowodowych na tezy dowodowe przeciwne od tych, które wynikają z protokołu, jak również nie zgłosiła wniosku o ponowne oględziny z jej osobistym udziałem. Jednocześnie zauważono, że oględziny pojazdu nie są jedynym dowodem na którym oparł swe ustalenia organ podatkowy pierwszej instancji. Nie podzielono również zarzutu przyjęcia przez organy podatkowe danych technicznych katalogowych dotyczących samochodu marki N. N. typu double-cab, bez powołania biegłego rzeczoznawcy w zakresie techniki samochodowej. Zauważono bowiem, że zarówno z danych katalogowych, jak i kodu VIN w którym czwarty znak to litera C – typ zabudowy double-cab wynika charakterystyka pojazdu, przy wsparciu oględzinami pojazdu i powoływanie biegłego nie było zasadne. Organ odwoławczy podkreślił, że dokonując analizy przedmiotowej sprawy kierował się obowiązującymi przepisami prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu podatkowego pierwszej i drugiej instancji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości. Zarzuciła naruszenie: 1/ przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię, tj. : - art. 80 ust. 1 w zw. z art. 81 u.p.a. poprzez zakwalifikowanie pojazdu N. N. do pojazdów osobowych, gdy tymczasem z danych technicznych tego pojazdu, badań technicznych, rejestracji w N., a następnie w P. wynika, że jest to pojazd ciężarowy zasadniczo przeznaczony do przewozu towarów a nie osób; - art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) poprzez dowolne założenie, że pojazd marki N. N. jest pojazdem osobowym albowiem umożliwia przewóz do 9 osób i ich bagażu, gdy tymczasem pojazd ten nie ma cech służących do przewozu bagażu (otwarta skrzynia ładunkowa), a jest zgodnie z tym przepisem samochodem ciężarowym, w którym to pojęciu mieści się pojęcie pojazdu ciężarowo-osobowego przeznaczonego do przewozu ładunków i osób w liczbie od 4 do 9 łącznie z kierowcą; - art. 87 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne w zw. z art. 3 ust. 2 u.p.a. i w zw. z art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez zastosowanie w przedmiotowej sprawie jako prawa powszechnie obowiązującego wyjaśnień do Taryfy Celnej zawartej w Obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r., gdy tymczasem obwieszczenie takie nie mając cech źródła prawa powszechnie obowiązującego może wiązać wyłącznie jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Finansów, a nie podatników, dla których źródłami prawa są :Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Obwieszczenie Ministra Finansów, jako takie więc nie spełnia kryteriów źródeł prawa powszechnie obowiązującego i nie może być wykorzystywane, jako źródło prawa przy żadnym rozstrzygnięciu o charakterze indywidualnym. 2/ naruszenie przepisów postępowania: tj.: - art. 190 § 1 O.p. w zw. z art. 123 § 1 O.p. poprzez dokonanie oględzin pojazdu N. N. bez udziału strony postępowania i wadliwe zawiadomienie jej o tych oględzinach, co spowodowało, że strona pozbawiona została czynnego udziału w postępowaniu podatkowym. Naruszenie organu podatkowego drugiej instancji w tym zakresie ma charakter rażącego naruszenia prawa albowiem pomimo stwierdzenia naruszenia przez organ podatkowy pierwszej instancji prawa w tym zakresie organ podatkowy drugiej instancji nie uchylił decyzji i nie przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia w tym powtórzenia oględzin przedmiotowego pojazdu. Takie naruszenie przyczyniło się do powzięcia przez organ wadliwych informacji odnośnie stanu technicznego pojazdu albowiem w chwili rejestracji w P. nie posiadał zabudowanej skrzyni ładunkowej, a miał skrzynię otwartą. Zabudowa wykonana została przez któregoś z nabywców pojazdu; - art. 197 § 1 O.p. poprzez dokonanie własnych ustaleń w sprawie, które to ustalenia winny być dokonane przez organ administracji w oparciu o zleconą opinię biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej, obejmującą rzeczywiste wymiary będącego przedmiotem zainteresowania organu modelu samochodu N. N. rok. prod. 2002 wraz z jego wyposażeniem. Własne i dowolne ustalenia organu podatkowego pierwszej instancji dały asumpt organowi podatkowemu drugiej instancji do podniesienia w zaskarżonej decyzji nieuzasadnionych twierdzeń o posiadaniu przez pojazd określonego wyglądu szczegółowo określonego w zaskarżonej decyzji. Organ natomiast pominął inne wyposażenie pojazdu, którego uwzględnienie mogło by prowadzić do wniosku, ze pojazd marki N. N. jest pojazdem przeznaczonym przede wszystkim do przewozu towarów: hak do przyczep towarowych o znacznej nośności, wysokie zawieszenie służące do transportu ciężkich towarów po nierównych rogach, terenowe opony i brak zabudowy skrzyni ładunkowej ( w chwili rejestrowania tego pojazdu przez skarżącego); - art. 121 § 1 O.p. poprzez przeprowadzenie przedmiotowego postępowania w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów podatkowych poprzez wzięcie pod uwagę jedynie tych okoliczności sprawy, które popierały założony przez organ cel fiskalny z pominięciem lub pomniejszeniem okoliczności przemawiających za stanowiskiem podatnika. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzsadna. Stosownie do brzmienia art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), właściwość sądów administracyjnych obejmuje sprawowanie kontroli decyzji i innych rozstrzygnięć administracyjnych w oparciu o kryterium ich zgodności z prawem. Uchylenie przez sąd zaskarżonego aktu następuje w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub w wyniku naruszenia przepisów prawa materialnego, mogących mieć istotny wpływ (mających wpływ) na wynik sprawy - art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."). Punktem wyjścia rozważań w przedmiotowej sprawie są przepisy ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w 2007r. Stosownie bowiem do treści art. 2 pkt 1 u.p.a. pod pojęciem wyroby akcyzowe rozumie się wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy. Poz. 59 załącznika Nr 1 zatytułowanego Wykaz wyrobów akcyzowych wskazuje na samochody osobowe – CN 8703 czyli pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Zgodnie zaś z art. 80 ust. 1 u.p.a. akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami akcyzy od samochodów są: podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 80 ust. 2 pkt 2 u.p.a.). Obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstaje: w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego - z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 80 ust. 3 pkt 3 u.p.a.). W przedmiotowej sprawie kluczową kwestią jest pojęcie samochodu osobowego albowiem od tego zależy opodatkowanie spornego samochodu podatkiem akcyzowym. Wbrew temu co twierdzi strona skarżąca ustawodawca każdorazowo dla potrzeb ustawy (w tym ustawy podatkowej) może inaczej definiować określony termin, który może mieć odmienne znaczenie niż termin używany dla potrzeb innych ustaw. Tak też jest w odniesieniu do terminu "samochód osobowy" przewidzianego w ustawie o podatku akcyzowym. Wprawdzie sama ustawa o podatku akcyzowym nie definiuje tego pojęcia w sposób kompleksowy. Jednakże pojęcie to możemy zrekonstruować na postawie elementów zawartych w samej ustawie, jak i aktach prawnych do których odsyła. Należy zauważyć, że w poz. 59 Załącznika Nr 1 do ustawy ustawodawca wskazując na samochody osobowe będące wyrobami akcyzowymi w pierwszej kolejności odsyła do klasyfikacji wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze a mianowicie do kodu CN 8703. Jednocześnie zaznacza, że mowa o pojazdach samochodowych i innych pojazdach mechanicznych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób (innych niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Skoro ustawa odsyła do kodu CN 8703 to nie ma powodu aby tego typu odesłanie pomijać w ustalaniu zakresu ww. terminu. Powyższe jest ponadto zgodne z art. 3 ust. 2 u.p.a. zgodnie z którym do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Nomenklatura scalona została wprowadzona na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 1995r. Nr 88, poz. 349 ze zm.) mocą rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie Nomenklatury Scalonej (Dz. U. z 2006r. Nr 246, poz. 1794). Niezbędnym jest zatem odwołanie się do nomenklatury scalonej stanowiącej załącznik rozporządzenia Komisji WE Nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003r. zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. WE L nr 256 z dnia 7 września 1987r.). W sekcji XVII - pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające oraz współdziałające urządzenia transportowe, w dziale 87 – pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria odnajdujemy kod CN 8703 - pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702 - Pojazdy mechaniczne do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pomocnym są również - Jednolite zastosowanie nomenklatury scalonej (CN) – klasyfikacja towarów - noty wyjaśniające przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy celnej (2007/C 74/01) Dz. U. UE C 74 z dnia 31 marca 2007r. W powołanym dokumencie wskazano, że pozycja 8703 obejmuje pojazdy wielofunkcyjne, takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary: typu pickup: ten typ pojazdu posiada zazwyczaj więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704 (pojazdy samochodowe do transportu towarowego), jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie. Pośrednie znaczenie mają przepisy obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (MP z 2006r. Nr 86, poz. 880) ogłoszone przez Ministra Finansów na podstawie delegacji ustawowej przewidzianej w treści art. 12 ustawy z dnia z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2004r. Nr 68, poz. 622 ze zm). W dziale 87 – pojazdy nieszynowe, ich części i akcesoria zawarto noty wyjaśniające jakie pojazdy należy zakwalifikować do kodu 8703 lub kodu 8704. Należy zauważyć, że zarówno w jednym jak i drugim kodzie zauważono, że "do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Vehicules), niektóre pojazdy typu pickup". O tym, że dany pojazd kwalifikuje się do danego kodu świadczą cechy szczegółowo wymienione w ww. notach wyjaśniających Ministra Finansów, które mają zastosowanie do wszystkich pojazdów. Jednakże analiza powołanych przepisów wyraźnie wskazuje, że kluczowym dla rozstrzygnięcia sprawy są ww. noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej albowiem w nich wyraźnie odniesiono się do cechy przypisanej samochodowi typu pickup, która przesądza o charakterze tego pojazdu jako samochodu osobowego. Chodzi mianowicie o to że, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie to samochód taki należy zaliczyć do kategorii pojazdu samochodowego do transportu towarów. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że organy podatkowe prawidłowo uznały, ze samochód marki N. N. o nr [...] należy zaliczyć do kategorii samochodu osobowego i podlegał on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym stosownie do treści art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 80 ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 u.p.a., jak też § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) oraz art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. (Dz. U. z 2009r. Nr 3 poz. 11). Strony są zgodne co do tego, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z pojazdem typu pickup. Z nr VIN można wywnioskować, że chodzi i typ double-cab. Z danych technicznych zaś pojazdu wynika, że długość wewnętrzna podłogi powierzchni do transportu towarów jest krótsza niż 50% długości rozstawu osi. (rozstaw osi 3200 mm /połowa – 1600 mm/; 1511 mm wewnętrzna długość podłogi części towarowej). Niewątpliwym jest zatem, że pojazd ten należy zaliczyć do kodu CN 8703. Strona skarżąca pomija w swych wywodach analizę wspomnianych wyżej przepisów. Kluczowym dla niej jest fakt, że przedmiotowy samochód miał status samochodu ciężarowego w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym. Tymczasem ustawodawca w ustawie o podatku akcyzowym w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wprost odsyła do klasyfikacji wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), nie zaś przepisów Prawa o ruchu drogowym. Stąd też skonstruowana dla potrzeb Prawa o ruchu drogowym definicja samochodu ciężarowego przewidziana w art. 2 pkt 42 ww. ustawy nie ma zastosowania w sprawach z zakresu prawa akcyzowego uregulowanego odrębną ustawą. Należy bowiem przypomnieć, że definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia w innych ustawach – zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i z innych dziedzin prawa – nie ma zastosowania (B. Brzeziński, Szkice z wykładni prawa podatkowego, Oddk, Gdańsk 2002, s. 40). Ustawodawca dla potrzeb podatku akcyzowego nie posługuje się terminem pojazd (samochód) ciężarowy. Nomenklatura scalona mówi o pojazdach samochodowych zasadniczo przeznaczonych do przewozu osób oraz o pojazdach samochodowych do transportu towarów. Stąd też należy uznać za bezprzedmiotowy zarzut naruszenia art. 80 ust. 1 w zw. z art. 81 u.p.a., jak też art. 2 pkt 42 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Za bezzsadny należy również uznać zarzut naruszenia art. 87 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 12 ustawy Prawo celne i art. 120 O.p. Obwieszczenie Ministra Finansów zostało wydane w oparciu o upoważnienie ustawowe, jego walor w przedmiotowej sprawie miało charakter pomocniczy, gdyż kluczowym dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy stały się wyjaśnienia do Nomenklatury Scalonej wynikające z prawa unijnego do których odsyła wyraźnie ustawa o podatku akcyzowym. Co się tyczy naruszenia art. 190 § 1 O.p.w zw. z art. 123 § 1 O.p. to niewątpliwie doszło do jego naruszenia ww . przepisu poprzez zawiadomienie strony o oględzinach na 5 dni zamiast 7 dni przed dokonaniem oględzin. Jednakże nie jest to naruszenie, które ma istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Tym bardziej, że jedyną wątpliwością, która jest podnoszona przez stronę skarżącą był fakt zabudowania skrzyni ładunkowej. Natomiast okoliczność ta nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Sąd nie dostrzegł również naruszenia art. 197 § 1 O.p. Stosownie do wskazanego przepisu w przypadku gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać na biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celu wydania opinii. Należy stwierdzić, że brak jest podstaw ku temu, aby za każdym razem, kiedy występuje rozbieżność co do klasyfikacji towarów między organem a stroną, dopuszczać dowód z opinii biegłego (wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2010r. sygn.. akt II GSK 1151/09, opubl. baza orzeczeń NSA dostępna na www.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie organy podatkowe dysponowały wystarczającymi danymi technicznymi aby dokonać stosownej klasyfikacji przedmiotowego pojazdu bez konieczności powołania biegłego. Z tych też powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na podstawie art. 151 p.s.a.