I SA/Wr 366/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o orzeczeniu o odpowiedzialności podatkowej za zaległości w podatku od towarów i usług za trzeci kwartał 2007 r. postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 14 sierpnia 2013 r. (potwierdzenie odbioru k. [...] akt sądowoadministracyjnych). W zakreślonym terminie strona nie uiściła wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. W tej sytuacji skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie pomimo prawidłowo doręczonego, w dniu 14 sierpnia 2013 r. odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, strona wymaganej opłaty nie uiściła. Z tych względów, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.