I SA/Wr 37/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. W skardze na w/w decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wskazując ogólnie na przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w przypadku wykonania sprzecznej – jego zdaniem – z prawem decyzji wymiarowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przewidziana w procedurze sądowo – administracyjnej instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątku od zasady, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270; z 2004 r. Nr 162, poz. 1692; z 2005 r. Nr 94, poz. 788; Nr 169, poz. 1417), zwana dalej u.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak podkreśla się w orzecznictwie, wskazane w tym przepisie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też, nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. (sygn. akt FZ 496/204), uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Przy czym, powszechnie aprobowany jest pogląd, w myśl którego, za wymóg uprawdopodobnienia nie można uznać samego tylko powołania się przez wnioskodawcę na jedną z przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 u.p.s.a., tj. bez bliższego wskazania w czym wnioskodawca upatruje niebezpieczeństwo spowodowania skutków o jakich traktuje wymieniony przepis. W stanie faktycznym sprawy, skarżący domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał ogólnie na przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody, którą wnioskodawca upatrywał w obowiązku wykonania decyzji, w jego ocenie wydanej sprzecznie z prawem. Tak sformułowane uzasadnienie wniosku, wobec braku uszczegółowienia wskazywanego niebezpieczeństwa nie pozwalało Sądowi na merytoryczne odniesienie się do argumentu na podstawie którego strona wnioskowała o wstrzymanie zaskarżonego aktu. Sama okoliczność, podnoszona przez wnioskodawcę, jakoby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa (czego na obecnym etapie Sąd nie przesądza), nie może stanowić przesłanki pozytywnego rozpoznania wniosku, albowiem rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji Sąd nie bada zgodności tego rozstrzygnięcia z prawem, a jedynie potencjalne skutki jakie strona może ponieść w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu. Niejako na marginesie należy nadto wskazać, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczył kwestii wymiaru podatku, a więc świadczenia pieniężnego, które ze swej natury ma charakter odwracalny. Zgodnie z powyższym, nawet w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji (czego na obecnym etapie sprawy Sąd nie przesądza), skarżący nie poniesie szkody albowiem wówczas nastąpi zwrot egzekwowanej należności wraz z odsetkami. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 u.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.