I SA/Wr 37/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie skarżący w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję wniósł o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wobec wydania przez organ odwoławczy ostatecznej decyzji ustalającej należny zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2005 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie 303.716,00 zł, powstaje po jego stronie konieczność odprowadzenia ustalonego podatku w ramach wykonania decyzji podatkowej, co ograniczy w sposób zasadniczy płynność finansową strony i stanowić będzie "realne zagrożenie ważnego interesu strony". Wnioskujący podkreślił, że egzekucja naliczonej przez organy kwoty zobowiązania podatkowego pozbawi stronę możliwości realizacji bieżących zobowiązań, a tym bardziej wykluczy możliwość jakiegokolwiek jej rozwoju, jako podmiotu prowadzącego komercyjną działalność gospodarczą. Zdaniem skarżącego, skoro jego działalność polega na świadczeniu usług i opiera się przede wszystkim na bieżącym opłacaniu jego licznych kontrahentów i dostawców, od których towarów i usług działalność strony wprost zależy, pozbawienie go środków finansowych na realizację własnych zobowiązań, decyduje o istotnym interesie strony, przez co uznać należy, że ziszczają się wszelkie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji podatkowej. Zagrożone jest też, w ocenie strony – wobec zagrożenia przed ewentualną egzekucją należności określonej w decyzji – dalsze prowadzenie przez nią działalności gospodarczej. Końcowo skarżący podkreślił, że jest statecznym przedsiębiorcą o ujawnionym majątku, przede wszystkim nieruchomym, którego wartość znacznie przekracza wysokość dochodzonych w niniejszym postępowaniu należności podatkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z treści przytoczonej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Z racji, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu następuje tylko i wyłącznie na wniosek strony skarżącej, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających żądanie wniosku. W niniejszej sprawie wnioskodawca, pomimo iż wskazał, jakie szkody mogłoby spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji, nie przedłożył na poparcie powołanych we wniosku okoliczności żadnych dokumentów, a ponadto, w ocenie Sądu, przesłanki zastosowania wnioskowanej instytucji, która służy tylko tymczasowej ochronie przed negatywnymi skutkami wykonania zaskarżonego aktu, nie zostały uprawdopodobnione. Strona skarżąca przede wszystkim stwierdziła, że wyegzekwowanie pełnej kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, ograniczy w sposób zasadniczy płynność finansową strony, pozbawi ją możliwości realizacji bieżących zobowiązań i wykluczy możliwość jej rozwoju, jako podmiotu prowadzącego komercyjną działalność gospodarczą, co w konsekwencji może spowodować zagrożenie dla dalszego prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej. Jednocześnie strona nie przedłożyła żadnych dokumentów świadczących o obecnej kondycji finansowej prowadzonej przez nią działalności. Powyższe okoliczności nie wynikają również z akt sprawy, ani z argumentacji zawartej we wniosku. W ocenie Sądu, pomimo iż pośrednio zapłata wymienionej powyżej kwoty zobowiązania podatkowego może wpłynąć na kondycję finansową strony, a nawet stanąć na przeszkodzie rozwojowi firmy, to nie można uznać, iż powyższe będzie miało wpływ na likwidację prowadzonej przez skarżącego działalności. Wskazać należy, że sam skarżący we wniosku podkreśla, iż jest "statecznym przedsiębiorcą", o ujawnionym majątku (przede wszystkim nieruchomym), którego wartość znacznie przekracza wysokość dochodzonych w niniejszym postępowaniu należności podatkowych. Skarżący wskazując lakonicznie, iż pozbawienie go środków finansowych na realizację własnych zobowiązań decyduje o "istotnym interesie strony", nie przedstawił żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na utratę płynności finansowej strony przemawiającej za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku, a wręcz przeciwnie – zaprzecza im. Warunkiem natomiast wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. (por. postanowienie z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04; niepubl.). W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, nie zostało uprawdopodobnione, aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało niepowetowaną dla skarżącego szkodę. Końcowo podkreślenia wymaga, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest też, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak sentencji.