I SA/Wr 372/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 16 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2010 r. postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia 30 listopada 2011 r., nr [...], określającą skarżącej Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za grudzień 2010 r. w kwocie 12.754 zł. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju napędowego do celów opałowych podatnik obowiązany był do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.), zgodnie z ust. 16 tego artykułu. Uzasadniał, że podatnik za grudzień 2010 r. nie złożył do właściwego Naczelnika Urzędu Celnego zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego o przeznaczeniu tego oleju na cele opałowe, czym naruszył normę wynikającą z art. 89 ust. 14 u.p.a. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, strona zarzuciła naruszenie art. 89 ust. 16 u.p.a. w związku z art. 89 ust. 15 u.p.a. oraz art. 21 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r., przez przyjęcie, że opóźnienie podatnika w złożeniu miesięcznego zestawienia oświadczeń daje podstawę do określenia wyższej stawki podatku akcyzowego, pomimo że organy podatkowe jednoznacznie ustaliły, iż olej opałowy został sprzedany do celów opałowych, a zatem zgodnie z celem uprawniającym do zastosowania obniżonej stawki akcyzy. Ponadto Spółka podniosła zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego (Dz. Urz. UE L z 2003 r. Nr 283) oraz art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko wraz z jego argumentacją. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270. – dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, iż tutejszy Sąd, postanowieniem z 5 grudnia 2011 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 1184/11, wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: "Czy art. 89 ust. 16 w związku z art. 89 ust. 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w zakresie, w jakim warunkuje zastosowanie stawki akcyzy na wyroby energetyczne - olej opałowy - określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym od spełnienia warunku z przepisu art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym?" Mając na uwadze stan faktyczny sprawy i prawny niniejszej sprawy, będący podstawą wydania zaskarżonej decyzji, niewątpliwie odpowiedź udzielona na tak postawione pytanie będzie mieć znaczący wpływ na rozstrzygnięcie, które ma zapaść w sprawie. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.