I SA/Wr 372/14
PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-06-18
Skład orzekający: Marta Semiczek, Katarzyna Borońska, Tomasz Świetlikowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu w sprawie podatku akcyzowego do czasu rozstrzygnięcia pytania prejudycjalnego skierowanego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącego wykładni przepisów prawa wspólnotowego i krajowego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, w tym postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W niniejszej sprawie zawieszenie postępowania było zasadne ze względu na pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego i krajowego, które ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu.Stan faktyczny
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością została obciążona decyzją organu podatkowego zobowiązaniem w podatku akcyzowym za wrzesień 2009 r. wraz z odsetkami, z powodu niespełnienia wymogów formalnych dotyczących oświadczeń nabywców tłuszczu utylizacyjnego stosowanego jako paliwo opałowe. Organy podatkowe uznały, że spółka nie spełniła warunków do zastosowania preferencyjnej stawki akcyzy, co spowodowało naliczenie wyższej stawki podatku.Rozstrzygnięcie
Postanowił z urzędu zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia pytania prejudycjalnego przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek, Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Protokolant: Paulina Szpakowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z/s w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2009 r. wraz z odsetkami postanawia z urzędu zawiesić postępowanie.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z [...] kwietnia 2012 r., nr [...], określającą skarżącej Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za wrzesień 2009 r. w kwocie [...] zł oraz odsetki z tytułu braku należnej przedpłaty akcyzy w związku z produkcją wyrobów akcyzowych poza składem podatkowym
w wysokości [...] zł.
Powyższe rozstrzygnięcia oparto na ustaleniach, że Spółka m.in. dokonywała sprzedaży wyprodukowanego przez siebie tłuszczu na rzecz dwóch firm: włoskiej - B i polskiej - C S.A. W każdej
z transakcji na rzecz firmy krajowej pobierane były oświadczenia od nabywcy
o przeznaczeniu ww. wyrobu na cele grzewcze. Organy podatkowe stwierdziły, że powyższe oświadczenia zawierały braki formalne i nie spełniały wymogów określonych w art. 89 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.) - nie podano w nich adresu, gdzie znajdują się urządzenia grzewcze, wskazano jedynie nazwę miejscowości i skróconą nazwę nabywcy, u którego znajdują się urządzenia grzewcze. Nadto ustalono, że - w kontrolowanym okresie -Spółka sporządzała i przekazywała do Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. miesięczne zestawienia oświadczeń nabywców tłuszczu utylizacyjnego do celów opałowych, które nie spełniają warunków w zakresie czytelnego podpisu osoby je sporządzającej, z kolei zestawienia za miesiące wrzesień i grudzień 2009 r. zostały złożone po ustawowo określonym terminie.
Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że - dokonując sprzedaży tłuszczu utylizacyjnego do celów opałowych - Spółka obowiązana była do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a., zgodnie z ust. 16 tego artykułu. Uzasadniał, że w art. 89 u.p.a. ustawodawca jednoznacznie określił warunki równorzędnie istotne, które należy spełnić, aby uzyskać prawo do zastosowania preferencyjnej stawki akcyzy. Z kolei w art. 89 ust. 16 u.p.a. wskazano literalnie, że naruszenie zarówno warunków materialnoprawnych, jak i formalnych, skutkuje utratą tego uprawnienia.
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., strona zarzuciła naruszenie art. 89 ust. 16 u.p.a., odnosząc się przede wszystkim do kwestii terminu złożenia zestawień oświadczeń, o którym mowa w art. 89 ust 14 u.p.a. Powołała się przy tym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej także: WSA) we Wrocławiu z 5 grudnia 2011 r., I SA/Wr 1184/11, którym skierowane zostało pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o jej oddalenie.
WSA we Wrocławiu zawiesił postępowanie w sprawie, z uwagi na ww. pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego, mające na celu zbadanie zgodności art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.
Wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. (P24/12) Trybunał Konstytucyjny nie dopatrzył się naruszenia przez ww. przepisy u.p.a. zasad konstytucyjnych.
W związku z ustaniem przyczyny zawieszenia, WSA we Wrocławiu podjął zawieszone postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem trzeba, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. (I SA/Wr 562/14) tut. Sąd skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści:
"1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października
2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować
w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U.
z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 - 15 u.p.a.?
2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?;
3. czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?".
Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., jako przesłanki zawieszenia postępowania, ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed TSUE, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe.
W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości co skład orzekający występujący z powołanym pytaniem. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania, Sąd uznał za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o takiej samej treści.
W tych okolicznościach, uzasadnionym jest zawieszenie postępowania przed WSA we Wrocławiu do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE, gdyż odpowiedź TSUE, udzielona na pytania przedstawione w ww. postanowieniu, będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie.
Z tych też względów, WSA we Wrocławiu - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło